هوشنگ دودانی

هم‌اکنون دیدم اکبر منتخبی نوشته است «چه کسی باید کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شود؟» و لیستی هم داده است. برایش نوشتم:

اکبر جان! من در سه جا صراحت دارم. محمد خاتمی کارش را در دستگاه اجرایی کشور کرده و از دیدگاه من با سربلندی هم کرده است و پایان. هرگونه طرح کردن او بی‌جاست. چرا باید کاری کرد که او به خود پشت پا بزند. خاتمی را برای دستگاه اجرایی برای همیشه فراموش کنید.
علی لاریجانی تازه به مجلس می‌رود. او باید در مجلس بماند و مجلس هم به او نیاز دارد. نباید گذاشت علی لاریجانی همان خطای نوری و خانم کدیور را بکند که هنوز اعتبارنامه شورای تهرانشان خشک نشده آنجا را رها کردند و با آن کار هم به خود و هم به شورای تهران بسیار آسیب رساندند. مباد علی لاریجانی چنان خطایی بکند، آن هم با مجلس. چون این خطا دیگر شناخته شده است.
از میان آن دیگران غلامحسین کرباسچی تنها کس است که اگر بپذیرد نامزد شود من با همه توان و قدرت استدلال خود از نامزدی او با نام و نشان پشتیبانی خواهم کرد. اگرچه این کار من نیست و در باره هیچ کس دیگر چنان نمی‌کنم. او شایستگی معاونت خاتمی یا ریاست جمهوری پس از او را در گذشته هم داشت. تواناست، وفادار است. همه آنچه را که احمدی‌نژاد دارد او هم داشت و دارد هنوز هم. اما قدرش را ندانستند. او توانایی رقابت متمدنانه با احمدی‌نژاد را دارد. رقابت متمدنانه او با احمدی‌نژاد به هر نتیجه‌ای برسد به سود کشور است. ایران رییس جمهوری توانا خواهد داشت اگر او بیاید. و اگر احمدی‌نژاد بماند ریس جمهوری با تجربه.
با روح چنین استدلالی من در رقابت کرباسچی با احمدی‌نژاد یک تصحیح رفتار سیاسی در کشور می‌بینم. ایران به آن رفتاری که با کرباسچی کردند نیاز نداشت. رفتار خود او هم پس از آن استواری لازم برای اعتماد به او را داشت. انتخابات آینده ریاست جمهوری باید صراحت برنامه‌ای بیشتری داشته باشد. اگر احمدی‌نژاد بماند به سود جمهوری است و اگر برود و کرباسچی بیاید به سود جمهوری بیشتر است. هر کس دیگری هم جز محمد خاتمی و علی لاریجانی می‌تواند خود را با این استدلال جای کرباسچی بگذارد. نامزدهای من بسیار بیش از اینهایی است که شما نوشته‌ای اگر کرباسچی نپذیرد. اما کرباسچی تنها کس است که من شخصا به او می‌گویم بیا، به سود کشور است و برای آن هم دلیل دارم. ترکیب کرباسچی رییس جمهور و لاریجانی رییس مجلس می‌تواند همه طیف‌های اجتماعی کشور را نمایندگی کند. ترکیب احمدی‌نژاد و لاریجانی را هم اگر مبارزه انتخاباتی برنامه‌ای باشد می‌توان وادار به انجام برخی کارها کرد. پس می‌بینی که در انتخابات آینده ریاست جمهوری کشور می‌توان کاری کرد که از هر سو امید بزاید.

سینه باید گشاده چون دریا
تا کند نغمه‌ای چو دریا ساز.

نفسی طاقت آزموده چو موج
که رود صد ره و برآید باز.

تن طوفان کش شکیبنده
که نفرساید از نشیب و فراز.

بانگ دریا دلان چنین خیزد
کار هر سینه نیست این آواز.

شعر از هوشنگ ابتهاج است و بسیار سازگار با این لحظه‌های من.

11 اردیبهشت 87