بغض درد
پدر نوشي خانم، مادر مهربان وبلاگستان ايران، درگذشت.
« بر شانه های تو
مي شد اگر سری بگذارم.
وين بغض درد را
از تنگنای سينه بر آرم
به های های
آن جان پناه مهر
شايد که مي توانست
از بار اين مصيبت سنگين
آسوده ام کند.»
جايشان خالي است. يادشان گرامي.
من همواره از ايشان ياد خواهم کرد. از پدری که رفتنش هم عشق را برای فرزندش تداعي کرد، و مهر و دوستي به يادگار گذاشت.
نوشي خانم مهربان!
با دردتان شريکم و با اشکهايتان اشک مي ريزم.
10 خرداد 82
هوشنگ
دیدگاه خوانندگان (1)
دلم گرفت یهو که دوباره اینو خوندم... فکر نمیکنم دیگه کسی اینجا رو بخونه... خیلی ممنونم بخاطر همه مهربونی که اون روزا با من داشتی... هرگز محبتت رو فراموش نخواهم کرد. همیشه سبز باشی.
October 22, 2003 10:07 AM | نویسنده: نوشی