سخن بگوييم

ای کاش می توانستم خبر را از تو پنهان کنم.
ای کاش می توانستم با دست های خود اشگ هایت را پاک کنم.
می دانم آنها خود به احتمال این پایان غم انگیز آگاه بودند.

اکنون ديگر ما مانديم و غم همگاني از دست رفتن لاله و لادن.
و دهها پرسش شايد براي هميشه بي پاسخ.
آيا رسانه ها امروز را هم در هيستري خبري خود پيش بيني کرده و براي آن چاره اي انديشيده بودند؟
آيا لازم بود اين همه در باره آن حساسيت ايجاد کنند؟
آيا بايد به کردار انديشيده پزشکان اروپايي بي توجهي مي شد؟
ارزش جان انسان از اروپا تا به ايران و تا به سنگاپور، تا چه حد متفاوت است؟
و آيا؟
و چرا؟
من تنها يک چيز مي توانم بگويم: Speak it out!
احساس ها جريحه دار شده است. سخن گفتن بهتر از سکوت است، با هر نتيجه اي که به بار آورد.
از گريه کاري ساخته نيست، سخن بگوييم.
17 تير 82