آقای شکرخواه عزيز!
دست مريزاد. خواندني بود و آموختني بسيار داشت.
انقلابي روی داده است و فرهنگ شايسته خود را پديد مي آورد. اين انقلاب به فرد توان چرخش و پويش جهاني داده است. بدون فهم و درک فرد جهاني شده فهم آن چه مي گذرد دشوار است. از يک سو فرد به تنهايي در دنيای مجازی به اطلاعاتي که نياز دارد دسترسي پيدا مي کند و گسترده ترين آزادی دوران هستي آدميان را به دست آورده است، از سوی ديگر انديشه و خواست خود را در دسترس جهان و جهانيان مي گذارد، هر که خواهد. آزادی در هر دو سو در اوج دوران زندگي آدميان است و محدود کردن ها را به چالش مي کشد و پيروز در مي آيد.

همچنان که آزمون جامعه های آزاد کشورهای پيشرفته نشان داد، گسترش آزادی فرد زندگي گروهي را نابود نمي کند، بلکه گروه های اجتماعي پرشمارتر و ماندگارتر پديد مي آورد. فرد آزاد به تشکيل حزب و اتحاديه و گروه های گونه گون اجتماعي مي پردازد. گروه ها ی اجتماعي که از فردهای آزاد پديد آمدند، پر توان تر و ماندگارتر بودند و امروزه هم چنين است.

فرد جهاني شده با جهان سايبر که از بسياری قيد و بندهای جهان پيش از آن رها شده است نه تنها زندگي گروهي را نابود نخواهد کرد، بلکه همچنان به تقويت و گسترش کار گروهي خواهد پرداخت. رسانه های گروهي که محلي انديش و در خود باشند به گذشته سپرده خواهند شد، و آن هايي که روان جهاني را بازتاب مي دهند، به وسيله فرد جهاني شده تقويت خواهند شد. در کنار وبلاگ های فردی و شخصي، رسانه های پرتوان تر گروهي به زندگي خواهند پرداخت.

گستره فردی و اجتماعي زندگاني آدميان بيش از پيش از همديگر تفکيک مي شود. وبلاگ ها کماکان به پاسداری از فرديت فرد در برابر گروه های اجتماعي خواهند پرداخت و گروه های اجتماعي بيش از پيش فرديت فرد را به او واگذار خواهند کرد. رسانه های گروهي هم با همين قاعده تقويت مي شوند و خواهند شد.

بحث شيرين اخلاق هم در جامعه هايي مانند ايران ما شدت بيشتری خواهد گرفت و بيشترين چالش ها را پديد خواهد آورد. انسان جهاني شده با فرهنگ جهاني و اخلاق جهاني، به معني بيشترين رواداری در برابر ديگری و بيشترين سازگاری با ديگران، از امر و نهي های گذشته تهي است. دنيای نويني پديد آمده است. روش و منش نويني مي خواهد و مي سازد. و البته فرياد آنهايي که در منش گذشته سود ناگذشتني دارند، و بي امر و نهي نتوانند، به آسمان ها خواهد رفت.

در يک نگاه گذرا گويي بلاگرها بيشتر به نويسندگان ماننده اند تا روزنامه نگاران. و بيشترين فرياد از نويسندگان بر مي خيزد تا روزنامه نگاران. و روزنامه نگاری هم تا آن جا که قوه چهارم دموکراسي بودن خود را، چه دانسته و چه ناخواسته واگذاشته باشد، به همان اندازه بارش به دوش وبلاگ ها خواهد افتاد.

18 آبان 82 - هوشنگ