هزاران را چه شد

هوشنگ خان ممنون از تشریف فرمایی تان/ اما من مطلب به استقبال گام های شیرین را در سایت شما نیافتم/
باز هم سر می زنم

هوشنگ عزیزم!
در اولین روز نصب نظرخواهی ام قدم رنجه کردی آمدی ...همانطور که میبینی دو کامنت قبل هم سر زده بودم.
باز هم به سلیقه ات آفرین میگویم...فضای مناسب بلکه زیبایی را فراهم آورده ا ی بویژه که چهره ی عزیزت را میبینیم با آن رنگ و خط مناسب ...همه چیز برازنده است و نشانگر سلیقه ی زیبا پسند و نگاه نازک بینت است.
دیدگاه ئ نظراتت را هم که از قدیم میخواندم و لذت میبردم. نکته بینی و سنجیده گوییت همیشه روشنگر بوده است.
بالاخره همه چیز جمع است فقط مانده وقت و حوصله ...موفق باشی عزیز جان.

جناب آقای دودانی عزیز
ما هم بسی لذت بردیم از دیدن چهره تان... همچنان پیروز باشد...

هوشنگ عزیز!
هیچگاه آنروزها را در سال گذشته و در وبلاگ بهنود عزیز فراموش نمیکنم...توپای ثابت بحثها بودی.یکسال گذشت و بالاخره توهم صاحب وبلاگ شدی..تا مدتها میامدم اما کامنت نداشتی...همیشه از نظارت نغزت بهره برده ام.امروز منهم برای اولینبار صاحب نظرخواهی شدم. میدانی که چه حال و هوایی دارد اولین روز رابطه ای دو جانبه پس از مدتها یکسویه گویی. حالا انگار دارای روحی تازه شده ام.
به تو سرزدم و میبینم که تو هم صاحب نظرخواهی شده ای. مدتها بود که کمتر وبلاگخوانی میکردم...اما امروز چهره ات را که دیدم فهمیدم تو همانی که در ذهن خود می نگاشتم.عمیق و مهربان و اندیشمند.
موفق باشی و از جمع ما دور نشوی. بی ربط اما مرتبط نوشتم !!!..ازاین بابت مرا ببخش.