بایگانی ماهانه

January 2008
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

آمار

یادداشت‌ها: 489

دیدگاه خوانندگان: 1299

تا روز: ۲۰ آذر ۱۳۸۳

بر علیه تبعیض

علی‌آقا هم خوشبختانه تویه کرده و توبه‌نامه نوشته. همه باید توبه کنند. این که نمی‌شه یکی توبه کنه یکی نه. با هرگونه تبعیض با هر بهانه‌ای بایستی مبارزه بشود. تبعیض جوهر فاشیسم است.

من که سرماخورده‌ام سخت، و هیچ‌کاری نمی‌توانم بکنم. اینها را هم کورکورکی تایپ می‌کنم. ببخشید.

الپر هم توبه کرده. الپر توی خواب و بیداری سرماخوردگی به من هم پیشنهاد می‌داد توبه بکنم. به گمانم حرفش هم بد نیست و ارزش توبه داره. می‌گفت همان رفتار آبا و اجدادی محله خودمان بهتر است، همانی که می‌آموخت با افتادگان کاری نداشته باشید، و اگر حاکمی قلدری کرد و به دیگران «گردن‌کلفت» گفت، همان پاسخ همیشگی خوبه که «گردن‌کلفت خودتی، حرف دهنتو بفهم». نه اینکه تازگی‌ها مد شده و دستها روی ناف می‌گذارند و می‌گویند من نیستم آن یکی است. حالا اگر حرف دهنشو فهمید، که فهمید، دشمنی که نداریم، و اگر نفهمید سقف حکومتی را روی سرش خراب می‌کنیم. دیر و زود داره، سوخت و سوز نداره. اگر این کار را هم نکنیم جواب ستارخان را چی بدیم آخه!

اون آقای حجاریان هم بهتر است توبه بکنه. سه تن در ایران رستگار نشدند:

یکی آنکه به نمایندگان مردم ایران گردن‌کلفت گفت.
دیگر آنکه بانوی صلح ایران را با دنیای اسلامی ساختگی‌‌اش آزرد.
سه دیگر آنکه در اوج گفتگوی متمدنانه ایرانیان هرزگی پیشه کرد و خانم کار را رنجاند.

و هر کس که در این سه کردار زشت به دنبال آن سه نابکار رفت، بهتر است توبه بکند تا ایرانی، ببخشید، رستگار بشود.

20 آذر 83

---

پ.ن:

بيانيه دفتر تحكيم وحدت

در اعتراض به اعتراف گيري هاي اخير از فعالان مدني

«پيشنهاد مي كنيم كه مقامات جمهوري اسلامي، خود را از مزيت اين زندانهاي انفرادي، محروم نكنند و مدتي را در همان شرايط، به صورت آزمايشي بگذرانند.»

به گمان اینجانب، نویسنده این یادداشت‌های نه چندان روزانه، پیشنهاد بالا بسیار پیشنهاد خوبی است، به شرطی که آزمایشی نباشد و زندان‌ها هم با نظارت‌های دقیق برای رعایت حقوق بشر اداره شود، چون من کماکان بر این باورم که آنها متاسفانه بشر هستند و آن رفتارهای غیرانسانی را بر مردم روا می‌دارند. علت اینکه زندانشان آزمایشی نباشد هم آنست که کارهایشان غیرقانونی است و با قانونی که خودشان نوشته‌اند ناسازگار است، و هر جا هم سکوت حقوقی و یا جای تفسیر بوده به سود خود تفسیر کرده‌اند و نه مردم، این هم ضدقانون است.

---

بيانيه دفتر تحكيم وحدت در اعتراض به اعتراف گيري هاي اخير از فعالان مدني

همانگونه که ماركس مي گويد، تاريخ 2 بار تكرار مي شود: يك بار به صورت اصيل آن و بار ديگر به صورت كاريكاتور گونه و مضحک آن.

اگر وجه اصيل اعتراف گيري توسط مارکسيست- لنينيست هاي شوروي سابق صورت مي گرفت، صورت کاريکاتور و مضحک آن، اعترافات نمايشي اخير وبلاگ نويسان و فعالان مدني است که فارغ از فضاي سياسي ايران به نظر مي رسد از قلم طنزپردازي چيره دست تراوش کرده باشد.اعتراف گيريهايي كه به شرط آزادي زندانيان در بند گرفته شده را مي توان فارغ از جغرافياي ايران، كاريكاتورها و طنزنامه دانست كه با سوژه تمسخر بلوك فرو ريخته شرق و توسط ايرانيان نوشته مي شود.

البته جاي بسي تاسف است كه اين اعترافات، نه طنز نمايشي ازجنايات بلوك شرق است و نه طنزهاي از طنز پردازي چيره دست. بلكه، نوشته هاي فعالين در بند است كه جهت تسهيل آزاديشان مي نويسند.

و گويا ديكته گويان اين ندامت نويسي، همه مردم ايران را به اندازه خود، كم هوش و كم خرد فرض كرده اند كه در پايان اين ندامت نامه تشكر زندائيان را از ديكته گويان درج كرده اندو به خاطر دوران بازداشت از آنان تشکر مي کنند و حاميان خود در بيرون زندان را خائنان کشور مي خوانند. و يا آنكه با وجود مضحک بودن اعترافات اخير و ساختگي بودن آشکار آن بر همگان، مي خواهند خشونت عريان و مشت آهنين و قدرت بدون مسئوليتشان را در داخل كشور به همه مردم و فعالان سياسي و مدني نشان دهند كه ديگر كسي را ياراي اعتراض در مقابلشان نباشد و همه مهر سكوت برلب بزنند.

ما مي دانيم كه اين اعترافات تحت فشار زندان بوده و با قطع ارتباط زندانيان با محيط بيرون صورت گرفته و آزادي شان به شرط اين اعتراضات مضحك بوده است، اما اگر حاكميت بر صحت آنها اصرار دارد و بازداشتگاههاي نامعلوم خود را اينچنين فضاي معنوي، لطيف و آزادي مي داند كه انسانها را به تامل وا مي دارد و اشتباهاتشان را از ابتداي حيات به ياد مي آورند، پيشنهاد مي كنيم كه مقامات جمهوري اسلامي، خود را از مزيت اين زندانهاي انفرادي، محروم نكنند و مدتي را در همان شرايط، به صورت آزمايشي بگذرانند تا حداقل لحظه بيانديشند و کشور را اين چنين در گرداب بلا گرفتار نکنند...

شوراي مرکزي دفتر تحکيم وحدت

دیدگاه خوانندگان (1)

ramshad:

آقا هوشنگ عزیز!
سلام. چطوری؟! آقا یه درخواست. شما با من موافقی که وبلاگ گروهی به نسبت وبلاگ فردی مزایای خیلی بیشتری داره؟ به خصوص وقتی وبلاگ سیاسی اجتماعی باشه؟ هم خواننده هاش بیشترن؛ هم همیشه آپدیته
( چون بالاخره یکی مطلب می نویسه و پست می کنه) هم در مورد موضوعات یکسان نظرات مختلف نوشته میشه و بحث و هم فکری میشه
خلاصه شبیه به یک اتاق گفت و گوی سیاسی میشه. اگر موافقی لطفا بیا و آغازگر این کار خوب بشو. شما اگه چنین وبلاگی را درست کنی واز سیاسی نویسان دعوت به نوشتن در آن کنی حتما استقبال میشود و فکر می کنم تجربه خوبی بشود. مکانش هم فرق نمی کند در بلاگ اسپات باشد یا هاست فردی تان. بلاگ اسپات اجازه نوشتن به صورت گروهی را می دهد. مثل اورکات که می توانی دوستت را دعوت کنی می گذارد نویسنده دعوت کنی. اما امکانات مووبل تایپ را طبیعتا ندارد.الان وبلاگ فانوس هست؛ وبلاگ خوبی هم هست با نویسنده های فعال؛ اما از دوجهت مناسب نیست. یکی آن که من نویسنده باید با ای میل مطلب بفرستم و بعد با تاخیر منتظر انتشارش شوم دوم آن که گاهی مواقع نوشته کمی دست کاری و ادیت میشود. حال آن که من معتقدم هیچ سانسوری نباید صورت بگیرد و هر نویسنده ای پس از قبول عضویتش در وبلاگ باید بتواند هر وقت خواست اندیشه اش را منتشر کند. من فعلا مکان امید برای ایران را به بلاگ فا آورده ام. این نوشته را ذیل این مطلب شما پست کردم تا هم خودم راحت تر باشم هم شما سریع تر ببینید. لطفا پیشنهاد من را بررسی کرده و پاسخ دهید. متشکرم.