«كروبى دبيركل اعتماد ملى شد». شادباش می‌گویم و برای حاج آقا کروبی و همه یاران او در حزب اعتماد ملی شادکامی و کامیابی در خدمت به مردم و کشور آرزو دارم.

آقای کروبی! بسیار خوشحال شدم. پیشنهاد می‌کنم هرچه زودتر اعلام کنید که من و ما و آنها، یعنی همه ایرانی‌های علاقمند به اینگونه چیزها، اجازه دارند شما دبیرکل گرامی و همه عضوهای دستگاه رهبری حزبی و چگونگی کار سیاسی و اجتماعی آنها را زیر ذره‌بین خود بگذارند، و چون و چرا کنند، و مراقب رقابت سالم و بر پایه قانون و اصول آزادی و دموکراسی شما با حزب‌های دیگر باشند.

من از اینکه آقای رفسنجانی دوشادوش آقای خامنه‌ای و جلوتر از نمازگزاران به نماز ایستاده بود نیز خوشحال شده بودم. چون به گمانم آقای کروبی راه خوبی را رفت و آقای رفسنجانی نیز دیگر با یک شکست انتخاباتی کشور را به آتش نخواهد کشید. با آن که آقای رفسنجانی و آقای خامنه‌ای باز هم بیراهه رفتند و دادن اختیار نظارت به مجمع تشخیص مصلحت، اگر هم برای رام کردن برخی یاران فزونخواه آقای رفسنجانی سودمند باشد، به سود کشور نیست. کشوری که با روزنامه و رسانه گروهی و همگانی آشناست، کشوری که مجلس نمایندگان مردم دارد، هرگز نباید کار نظارتی آنها را کاسته و به نهادی واگذار کند که معلوم نیست چه کسی و چگونه بر کار آن نظارت دارد. رسانه‌ها و مجلس به نمایندگی از سوی مردم بر همه کارها در کشور نظارت دارند. ناظر روزنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها مردم و رقابت میان خود آنهاست. ناظر نمایندگان مجلس نیز مردمند با رایی که هر چهار سال یک بار می‌دهند.

به گمان من آقای محمد خاتمی رییس و آقای محمد موسوی خوئيني‌ها دبیرکل مجمع روحانیون هنوز درنیافته‌اند که آقای کروبی چه کار خوبی کرد. پیشنهاد من به هر دو آنها اندیشه بیشتر در باره کار آقای کروبی و یاران اوست. مجمع روحانیون بهتر است از حزب سیاسی بودن دست بردارد. حزب سیاسی تنها برای روحانیون با اصول آزادی و دموکراسی و روش‌های کشورداری امروزی سازگار نیست. بهتر است خصلت حزبی را از روی آن بردارند و همچون انجمن روحانیون هم‌اندیش به جستجوی پاسخ نیازهای زمانه در پیشه و حرفه خود بپردازند، تا هم روحانیون عضو آن بتوانند آزادانه در حزب‌های سیاسی عضو شوند، و هم راه به عضویت روحانیونی که در حزب‌ها هستند در مجمع روحانیون باز بماند.

بسیار متاسفم که آقای احمدی‌نژاد رییس جمهور هنوز نتوانسته است همه وزیرانش را از تصویب مجلس بگذراند و با ایشان ابراز همدردی می‌کنم که هنوز وزیر نفت ندارد. اما چه می‌شود کرد، حزب ستیزی و تشکل‌گریزی لجوجانه چنین پیامدهایی هم دارد. یعنی آدم ممکن است رییس جمهور بشود اما وزیر پیدا نمی‌کند. این را در کتاب‌ها خوانده بودیم، از سایه سر آقای رییس جمهور در عمل هم دیدیم.