گامی به سوی فردا
ساعت 16 امروز، چهارشنبه 31 مرداد 1385، علي لاريجانی دبير شورای عالی امنيت ملی به بسته پيشنهادی شش دولت پاسخ رسمی داد. و بدینگونه گام رسمی به سوی فردایی که پیشاروی مردم و میهن ماست برداشته شد.
دیروز ما، هر چه بود، به آنجا انجامید که در اختلاف پدید آمده در باره چگونگی کاربرد فناوری هستهای در ایران، دولت ایران دیگر طرف گفتگو نبود بلکه خود به موضوع گفتگو تبدیل شده بود. و گامی به سوی فردا با پاسخ رسمی علی لاریجانی آغاز شده است. فردایی که هم میتواند دولت ایران را بار دیگر طرف گفتگو سازد و همه اختلافها را متمدنانه روی میز مذاکره بکشاند و خرد انسانی را راهیاب اختلافها نماید، و هم دولت ایران را کماکان موضوع گفتگو نگهدارد، همراه با تحریمهای اقتصادی و سیاسی و تنشهای ناخواسته نظامی و این یعنی ناتوانی و شکست فاجعهبار خرد سیاسی.
مضمون و محتوای پاسخ رسمی علی لاریجانی هر چه بوده باشد گام نخست به سوی فردا خردمندانه برداشته شده است. نخست آنکه به بسته پیشنهادی شش دولت طرف اختلاف پاسخ داده شد و راه بر گفتگو بسته نشد. پس از آنکه بسته پیشنهادی به ایران رسید بسیار کوششها شد که تصمیمگیرندگان ایرانی را به بیراهه بیخردی سیاسی براند و قطعنامه شورای امنیت تنها نوک پیکان آن بود که قلب خرد سیاسی تصمیمگیرندگان ایران را نشانه میرفت، و همه چیز داشت تا دستاویز خردگریزی تصمیمگیرندگان در حکومت ایران باشد. دیگر اینکه پاسخ در یک زمانبندی اعلام شده پیشین برای بررسی پیشنهادها از سوی دولت ایران و در زمانی که پیشاپیش اعلام شده بود داده شد. و این خود گویای جدی بودن و خردمندانه بودن گام نخست است و در خود گونهای از محاسبهپذیری دولت ایران را نیز در بر دارد، آنچه که جامعه بینالمللی امروزی در گفتگوها به آن نیاز دارد. اگر جامعه بینالمللی را همان دولت آمریکا، و دولت آمریکا را هم همانهایی ندانیم که بر طبل جنگ میکوبند و از بحران هستهای نامی دروغین برای همه اختلافهای تاریخی خود با مردم و دولت ایران ساختهاند و از به زبان آوردن اختلافهای واقعی تاریخی و کنونی گریزانند. اختلافهایی که همه را میتوان به روی میز مذاکره کشاند و خرد انسانی را به خدمت پاسخیابی به آنها درآورد. یکی از آنها هم چگونگی کاربرد فناوری هستهای در کشور ماست.
حکومت ایران اما تنها یک سوی گفتگوست و پاسخ و اراده آن همه چیز نمیتواند باشد، اگر خواست مردم ایران نادیده گرفته شود، یا سوی دیگر اختلاف راه گفتگوی متمدنانه را رها کرده و به دنبال همه یا هیچ با هر وسیلهای باشد. یک چیز برای من روشن است. کسانی که مردم ایران را بر دو راهی ناچار همه یا هیچ بگذارند، تنها به هیچ خواهند رسید، به هیچ.
پ.ن:
علی لاریجانی: جمهوري اسلامي «آماده است از روز 23 اوت مطابق با اول شهريور ماه به طور جدي مذاكرات را آغاز نمايد.»
«هرچه سريعتر نمايندگان كشورهاي 1+5 به ميز مذاكره بازگردند و در همهي مسايل مطروحه در بستهي پيشنهادي اعم از مسالهي هستهيي و همكاريهاي درازمدت اقتصادي و فني و همچنين همكاريهاي امنيتي در منطقه در مسيري تفاهمآميز به نتيجه برسيم و در هر سه بخش، جمهوري اسلامي به عنوان يك كشور مسووليتپذير در نظام بينالمللي آمادگي دارد نقش سازندهي خود را در اين زمينهها ايفا كند.»
جان بولتون، نماينده آمريکا در سازمان ملل متحد: «اين پاسخ 'به دقت' بررسی می شود.»
«اگر ايران 'مسير همکاری را برگزيده باشد'، برقراری روابط متفاوت با ايالات متحده و بقيه جهان ممکن خواهد بود.»
محمد سعیدی معاون بین الملل سازمان انرژی اتمی: «تلاش شده تا دغدغه های طرف های مذاكره مورد توجه قرار گیرد و راهی را باز كند تا این موضوع به نفع تمامی طرف های مذاكره حل و فصل شود.»
خاوير سولانا، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا: «پيشنهادهای ايران نيازمند "تحليل دقيق جزئيات" است.»