حتی پیش از سخنرانی پاپ در دانشگاه رگنسبورگ هم من می‌دانستم این پاپ با پاپ‌های پیش از رفرماسیون و رنسانس فرق‌ها دارد. در هیاهویی که پس از آن سخنرانی پاپ درگرفت هر کس از احتمالی سخن گفت و بسیار از تفاوت‌های این پاپ با پاپ پیش از او گفته شد. برای من مهم آن بود که برای دانشمند پارسی امروزین، که بهتر است بگویم دانشمند ایرانی امروزین، دشمنی به نام پاپ امروزی وجود ندارد. اما همین پاپ امروزی هم به سختی درگیر دشواری سازگار کردن اندیشه و کردار خود و پیروانش با نیازهای زمانه است. نیازهایی که نه تنها از دگرگونی‌ها و دستاورد‌های انسان در سالیان و دهه‌های گذشته برآمده، بلکه سرعت دگرگونی‌ها و نیز سرعت ورود آنها به زندگانی انسان‌ها براستی بگونه‌ای است که نباید شگفت‌زده شد اگر کسی آن را سرسام‌آور بنامد. و این حتی جدا از سرسامی است که بنیادگرایان همواره داشته‌اند و آنجا که دست بالا را گرفته‌اند براستی که فاجعه آفریده‌اند برای همنوعان خود. بنیادگرایان از هر گونه آن. بنیادگرایان آته‌ایست یا ته‌ایست در فاجعه‌آفرینی کمتر از هم نداشته‌اند چه در گذشته تاریخی و چه در زمانه ما. سخنان پاپ دستاویز هر دو آنها می‌توانست و می‌تواند باشد. من نگران پاپ نیستم. این پاپ مانند آن پاپ‌های دهه‌های پیش از رفرماسیون و رنسانس نیست که هراس‌انگیز باشد. اما احوال دانشمند پارسی چون است؟

چون نیک بنگری پاپ هم به سختی درگیر دشواری سازگار کردن اندیشه و عمل خویش با نیازهای زمانه است. آیا او آگاهانه پای دانشمند پارسی را به میان کشیده است؟ آیا پاپ تنهایی خویش را فریاد زده است؟ قیصری که پاپ در سخنرانی خود از او نقل کرده کسی را از میان پارسیان داشته است که با او گفتگو کند پاپ هم دارد؟ مباد که پاپ تنهایی خویش را بر زبان آورده باشد و دانشمندان پارسی آن را درنیابند. و پارسی همانی است که در زبان امروزی ما ایرانی گفته می‌شود. و من در جستجوی او هستم. یافته شد که چه بهتر. و اگر هم بزودی یافته نشد چندان جای نگرانی نیست. چه بسیار سخنرانی پاپ را نخوانده از احتمالی سخن گفته شد. این احتمال هست پاپ هم نوشته‌های مرا نخوانده از من ناخرسند بوده باشد که چرا در گفتگوی در باره مجلس خبرگان نوشته‌ام عالمان دینی ما در قلب‌های ما جای دارند، و پاپ هم در آن سخنرانی گفته باشد پس من؟ چرا می‌گویید این احتمال درست نیست؟ و اگر این احتمال درست باشد یا دانشمند پارسی در تاریکی‌های سده‌های گذشته گم شده و برای گفتگو با پاپ امروزی یافته نشود، خودم راه می‌افتم، و با نوشتن ایران به فارسی و لاتین روی پیراهنم، به شیوه پارسیان، یک دست جام باده و یک دست زلف یار، در میدان واتیکان برایش می‌خوانم ترا من دوست می‌دارم، و نمی‌گذارم گول جنگ‌افروزان یا بنیادگرایان را بخورد. اگر هم زبانم را ندانست هیچ ایرادی ندارد. عالمان دینی هم بسیار لاتین یا عربی می‌خوانند و من نمی‌فهمم چه می‌گویند.

از پارسیان یا همان ایرانیان:

ملاقات پاپ با نمايندگان کشورهای اسلامی: «سفيران ايران، ترکيه و مراکش در دربار واتيکان از جمله نمايندگان خارجی هستند که در جلسه روز دوشنبه با پاپ ملاقات کرده اند.»

پاپ در ديدار با نمايندگان و سفيران كشورهاي اسلامي: «همواره خواهان تحكيم پل‌هاي دوستي با تمامي اديان به ويژه با مسلمانان هستم»

دلجویی پاپ از نمایندگان کشورهای مسلمان: «رهبر کاتولیک های جهان همچنین مبارزه با خشونت را از سوی مسیحیان و مسلمانان امری ضروری و واجب دانست»

پيام گلباران: «بايد جهان دريابد كه ايرانيان هم نرمي حرير مي‌شناسند و هم البته برايي شمشير»

عبدالکریم سروش: «ما نیازمند پرستیدن خدایی اخلاقی و مسئول هستیم.»