٢ بال برنامه هسته‌يي ايران به روايت موسويان درگفتگوباايسنا/
اروپا با ديد مصالحه با لاريجاني مذاكره كند
ويژگي دور دوم ديپلماسي هسته‌يي تغيير شرايط درعراق است

سيد حسين موسويان معتقد است كه در دور دوم ديپلماسي هسته‌يي، ايران حق خود را در داشتن چرخه‌ي كامل سوخت هسته‌يي به دنيا قبولاند؛ اين در حالي است كه وي معتقد است در دور اول، اروپا در توافق پاريس نه تنها حق ايران در زمينه‌ي بهره‌مندي از تكنولوژي صلح‌آميز هسته‌يي،‌ بلكه اجرا و عدم تبعيض در اجراي اين حق را نيز صريحا به رسميت شناخت.
او مي‌گويد اگر كشورهاي 1+5 اين وضعيت را براي ايران به رسميت بشناسند، اشكالي نخواهد داشت كه ايران هم در مسير اعتمادسازي همكاري‌هاي بيشتري را با آژانس و نيز براي حل مسايل باقي مانده‌ي فني داشته باشد.
ديپلمات ارشد تيم سابق مذاكره‌كننده هسته‌يي كشورمان كه امروز به قول خود دوران تبعيد را طي مي‌كند، در اظهارنظري غير منتظره‌ با بيان اين كه «از يك ديدگاه برنامه‌ي هسته‌يي ايران در دو دور ديپلماسي تحت مسووليت لاريجاني و روحاني دو بال برنامه‌ي هسته‌يي ايران بوده است.» به تشريح دستاور‌هاي هر يك از اين بال‌ها پرداخت.
نتايج ده‌گانه دور اول ديپلماسي هسته‌يي
دكتر حسين موسويان،‌ ديپلمات ارشد تيم‌ سابق مذاكره‌كننده هسته‌يي كشورمان در گفت‌و‌گوي تفصيلي با خبرنگار انرژي هسته‌يي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در تشريح دور اول ديپلماسي هسته‌يي ايران، اظهار داشت: اول آن كه، ايران براي رفع نگراني‌هاي جامعه‌ي جهاني اقدامات اعتماد‌ساز را انجام داد تا ثابت كند ايران به دنبال ساخت سلاح هسته‌يي نيست و برنامه‌ هسته‌يي ايران هيچ انحرافي به سمت ساخت سلاح هسته‌يي نداشته است. دوم، ايران سعي داشت از ضرب‌الاجل پنجاه روزه‌اي كه شوراي حكام آژانس در شهريور 82 عليه ايران صادر كرده‌ بود، به شكلي مسالمت‌آميز عبور كند و اجازه ندهد پايان اين ضرب‌الاجل به آغاز يك بحران تبديل شود و مسايل سياسي و حقوقي و فني حل كند.
وي ادامه داد: سوم،‌ اينكه ديپلماسي دور اول، مشكلات حقوقي را به حداقل ممكن كاهش داد، به طوري كه آژانس در سال 83 اعلام كرد كه ابهامات فني به دو مورد آلودگي‌ها و سانتريفيوژ‌هاي پي 2، كاهش پيدا كرده است.
موسويان با اشاره به چهارمين نتيجه‌ي ديپلماسي دور اول گفت: در اين دور، ثابت كرديم كه پرونده‌ي هسته‌يي ايران در چارچوب آژانس قابل حل است و مي‌تواند در مدت زمان كوتاهي از دستور كار آژانس خارج شود. ارجاع پرونده‌ي ايران در پاييز 83 (اكتبر 2004) نشان داد كه اين پرونده در چارچوب آژانس قابل حل و امكان اينكه از دستور كار آن خارج شود، نيز وجود دارد. پنجم اينكه، يك فرصت زماني مناسب براي آگاهي افكار عمومي ايران نسبت به اهميت داشتن انرژي هسته‌يي نياز بود؛ نظام توانست ظرف فرصت ايجاد شده،‌ افكار عمومي را نسبت به مسايل به وجود آمده، آگاه كند تا تصميمات كشور با پشتوانه‌ي ملت همراه باشد.
سخنگوي سابق شوراي عالي امنيت ملي كشور با اشاره به اينكه پرونده‌ي هسته‌يي ايران ابتدا در چارچوب ماده 18 و 19 پادمان جامع و به عنوان يك موضوع (اساسي و فوري) در‌آمده بود به ششمين نتيجه از ديپلماسي دور اول اشاره كرد و گفت: بعد از يك سال آژانس اعلام كرد كه اقدامات جبراني توسط ايران انجام گرفته است. اين مساله از نظر حقوقي اهميت زيادي داشت.
موسويان هفتمين نتيجه را اعلام اين مساله از سوي آژانس مبني بر اينكه هيچ انحرافي در فعاليت‌هاي صلح‌آميز ايران مشاهده نشده است، دانست و افزود: از اين زمان به بعد، آژانس بر اين مساله تصريح داشته است.
وي هشتمين نتيجه را ايجاد ظرفيت‌هاي فوق‌العاده‌ گسترده‌ براي توسعه روابط ايران و اروپا عنوان كرد و گفت: اين موضوع با تشكيل گروه‌هاي كاري و ارايه بسته‌ي پيشنهادي اروپا در تابستان 84 اعلام شد. اين پيشنهادات ابعاد گسترده‌ و جديدي را براي اولين بار در زمينه‌هاي سياسي،‌ اقتصادي، ‌امنيتي و هسته‌يي در راستاي توسعه روابط متقابل ايران و اروپا فراهم كرد.
اين ديپلمات ارشد تيم سابق مذاكراتي هسته‌يي كشور در بيان نهمين نتيجه از ديپلماسي در دوران مديريت دكتر روحاني، به قانع كردن اروپا به اين مساله كه تعليق امري داوطلبانه،‌ غير الزامي و صرفا براي اعتمادسازي و در دوره مذاكره است اشاره كرد و افزود: اروپايي‌ها اين مساله را در توافق پاريس به صراحت پذيرفتند.
وي ادامه داد: در نهايت اينكه ايران توانست سندي را به امضاي اروپا برساند كه نه تنها در آن حق ايران در زمينه‌ي بهره‌مندي از تكنولوژي صلح‌آميز هسته‌يي،‌ بلكه اجراي و عدم تبعيض در اجراي اين حق را به رسميت شناخت.
موسويان با اشاره به 10مورد فوق تاكيد كرد: اما اروپايي‌ها به رغم اينكه در مذاكرات غير رسمي آمادگي خود را براي پذيرش فرمول شروع به كار يو.سي.اف اصفهان + يك پايلوت در نطنز + يك دوره مذاكره نشان داده بودند، در طرح پيشنهادي‌شان به ايران درباره‌ي غني‌سازي دچار خطايي استراتژيك شدند و پيشنهاد كردند كه فعلا فعاليت‌هاي غني‌سازي ايران متوقف شود و عنوان كردند كه اين فعاليت‌ها بعد از 10سال مرور شود.
وي ادامه داد: آنها تصور مي‌كردند با گنجاندن پيشنهادات قابل توجه براي توسعه‌ي روابط سياسي،‌ اقتصادي، امنيتي و هسته‌يي و نيز همكاري در زمينه‌ي ساخت نيروگاه‌هاي هسته‌يي و ارايه‌ي سوخت مي‌توانند، ايران را از در اختيار داشتن غني‌سازي بازدارند و درست در اين نقطه بود كه كه دور دوم ديپلماسي جديد براي اثبات اين حقيقت كه ايران در مورد حق غني‌سازي خود تحت هيچ شرايطي گذشت نخواهد كرد، آغاز شد.
وي ادامه داد: ديپلماسي دور دوم توانست در بعد فني پيشرفت‌هاي چشمگيري را ايجاد كند. در دور اول رآكتور آب سنگين اراك در تعليق نبود و يو.سي.اف اصفهان زماني تعليق شد كه كاملا به بهره‌برداري رسيده بود، اما چانه‌زني درباره فعاليت‌هاي ايران در نطنز با مشكلاتي همراه بود، هر چند كه در دور اول توانمندي‌هايي در سايت نطنز به دست آمد.
خلاء فعاليت‌هاي مربوط به عمليات غني‌سازي با ديپلماسي دور دوم پر شد
وي گفت: با اين حال خلاء فعاليت‌هاي مربوط به عمليات غني سازي با ديپلماسي دور دوم پر شد و ايران توانست ظرف يكسال و نيم گذشته توانمندي‌هاي فني را در نطنز عملياتي كند و به نقطه‌اي برسد كه جامعه جهاني امروز ايران داراي توانمندي تكنولوژيك در زمينه غني سازي را كه در مسير رسيدن به سيكل توليد صنعتي سوخت قرار گرفته، پذيرفته است.
اين ديپلمات ارشد تيم سابق مذاكراتي هسته‌يي يادآور شد: ايران در نيمه دوم سال 81 به اصل تكنولوژي و توانمندي غني سازي دست يافت و در زمستان همين سال اين موضوع به طور رسمي توسط رييس جمهور وقت اعلام شد. هم چنين البرادعي در سفري كه در زمستان 81 به ايران داشت، در بازديد از سايت نطنز اعلام كرد كه ايران جزو 10 كشوري است كه به تكنولوژي هسته‌يي دست پيدا كرده است و پس از آن در دولت دكتر احمدي‌نژاد اين توانمندي توسعه پيدا كرد، در حدي كه ايران را به مرز دسترسي كامل به چرخه‌ي صنعتي سوخت هسته‌اي نزديك ساخت.
وي با بيان اينكه هر چند يك چرخه كامل در مقياس صنعتي به 50 الي 60 هزار سانتريفيوژ نياز دارد و ايران چند سال تا رسيدن به اين عدد فاصله دارد، گفت: اما ترديدي نيست كه با راه‌اندازي چندين آبشار 164 تايي از مرز اين توانمندي گذشته‌ايم.
موسويان اظهار داشت: بدون ترديد هر دو دوره‌ي ديپلماسي آثاري مثبت و منفي براي نظام داشته است. در دور اول حركت در زمينه پيشرفت فني در برنامه هسته‌يي به كندي صورت مي‌گرفت و در مقابل فضاي سياسي، حقوقي و امنيتي بين‌المللي در كنترل بود و در دور دوم عملياتي كردن توان غني سازي سرعت گرفت و در مقابل در ابعاد سياسي، امنيتي به خاطر ارجاع پرونده هسته‌يي به شوراي امنيت به عنوان موضوع تهديد صلح و امنيت جهاني و اعمال تحريم‌ها عليه ايران، كشور را با مشكلاتي مواجه كرد.
دو دوره ديپلماسي دو بالي بودند كه برنامه هسته‌يي ايران را پيش بردند
وي در جمع بندي كه آن را منصفانه و معقول خواند، اظهار داشت: دو دوره ديپلماسي دو بالي بودند كه برنامه هسته‌يي ايران را پيش بردند. هر دو دور، در سطوح عالي نظام از مديريت و تدبير برخوردار بوده است.
موسويان در پاسخ به اين پرسش كه در دور دوم ديپلماسي ايران تثبيت حق خود در استفاده و در اختيار داشتن تكنولوژي صلح‌آميز هسته‌يي را عملياتي كرد در حالي كه اين مساله‌ در دور اول طي توافق پاريس به رسميت شناخته شده بود، گفت: معتقدم در مديريت پرونده هسته‌يي توسط دكتر لاريجاني، اول تثبيت و تضمين حق ايران در داشتن تكنولوژي هسته‌يي دنبال شد و دوم تلاش براي رسيدن به يك تعامل و تفاهم با جامعه جهاني و حل و فصل مشكلات و بن بست‌هاي موجود در صحنه سياسي، امنيتي و حقوقي.
عضو سابق شوراي عالي امنيت ملي كشورمان تاكيد كرد: هر دو دوره را بايد لازم و ملزوم يكديگر بدانيم و به همين دليل بود كه رهبري نظام به صراحت اعلام كردند كه اقدامات اعتمادساز و تعامل و همكاري بايد انجام مي‌گرفت تا در روي ديگر سكه، به دنيا نشان داده شود كه تحت هيچ شرايطي از حق خود نخواهيم گذشت.
وي در پاسخ به اين پرسش كه آيا اگر تحولات سياسي و انتخاباتي در ايران روي نمي‌داد، ديپلماسي دور دوم آغاز مي‌شد؟ گفت: ممكن بود به لحاظ شكل و شيوه ادامه‌ي كار متفاوت باشد، اما مطمئن هستم ظرفيت ايران براي استمرار تعليق تمام شده بود و ايران عمليات غني سازي را چه هاشمي رفسنجاني روي كار مي‌آمد و چه احمدي‌نژاد آغاز مي‌كرد.
موسويان ادامه داد: اين رويكرد به اين دليل بود كه رهبري نظام و تيم مذاكره‌ هسته‌يي و ديگر مقامات وقت اعتقاد داشتند كه مذاكرات و تعليق نبايد طولاني شود.
وي با اشاره به مذاكرات دكتر روحاني با سه وزير خارجه انگليس، آلمان و فرانسه در ژنو گفت: در اين مذاكرات دكتر روحاني به صراحت اعلام كردند كه اگر حق ايران در انجام فعاليت‌هاي غني سازي در پيشنهادشان نباشد، ايران بدون ادامه دادن به مذاكرات كار خود را يك طرفه از سرمي‌گيرد و براي اين مساله دو ماه به آنها فرصت داد.
اين ديپلمات كشورمان خاطر نشان كرد: حتي قبل از آنكه دكتر روحاني به ژنو برود، ما اعلام كرديم كه تاسيسات يو. سي. اف اصفهان را يك جانبه آغاز خواهيم كرد. هم چنين در مذاكرات با رييس جمهور آفريقاي جنوبي طرحي بين ما توافق شد كه بر اساس آن فعاليت‌ها در يو. سي. ‌اف اصفهان آغاز مي‌شد و قرار شده بود، آفريقاي جنوبي كيك زرد به ايران بدهد و محصول اصفهان (UF6 غني‌نشده) را از ايران خريداري كند.
وي در خصوص توافق ايران و آفريقاي جنوبي گفت: امبكي، دو نامه‌ي پي در پي به سران سه كشور اروپايي نوشت و سه كشور پاسخ شان به آنچه بين ايران و آفريقاي جنوبي توافق شده بود، مثبت بود. اما متاسفانه سه كشور اروپايي زماني به فرمول ايران و آفريقاي جنوبي پاسخ دادند كه ايران تصميم خود را براي راه‌اندازي يو. سي. اف اصفهان گرفته بود و در آستانه‌ي تغيير و تحولات سياسي، تغيير دولت‌ها و تيم مذاكراتي در ايران قرار داشتيم.
اروپا با ديد مصالحه با لاريجاني وارد مذاكره شود؛ نه تهديد و اتلاف وقت
اين ديپلمات ارشد تيم سابق مذاكراتي هسته‌يي در ادامه‌ي اين گفت‌و‌گو در خصوص مذاكرات روز چهارشنبه دكتر لاريجاني و خاوير سولانا گفت: معتقدم اين مذاكرات مي‌تواند، موفق باشد. اروپا بايد بداند كه شكست اين مذاكرات به نفع آنها نخواهد بود. خوب است اروپا با ديد مصالحه و توافق با لاريجاني وارد مذاكره شود، نه تهديد و اتلاف وقت.
اروپا شانسي براي چانه زني درباره غني ‌سازي ندارد
1+5 براي مذاكرات تعريف جديدي ارايه دهد
وي گفت: شايد كشورهاي 1+5 اين گونه تصور كنند كه چون موضوع ايران تحت ماده 7 منشور در شوراي امنيت است و بر اساس قطعنامه‌ها تعليق الزامي شده و اعمال تحريم‌ها عليه ايران عملياتي شده است، در موضع قدرت قرار دارند. اما آنها بايد بپذيرند كه ايران 4 سال قبل به اصل توانمندي تكنولوژي توليد سوخت دسترسي پيدا كرده است و يك ماه قبل هم از مرز توانمندي توليد صنعتي سوخت عبور كرد. بنابراين معتقدم آنها شانسي براي چانه زني در مورد اصل حق ايران در بهره‌مندي از تكنولوژي هسته‌يي و توانمندي فني در غني ‌سازي ندارند.
وي به كشورهاي 1+5 و نيز اتحاديه اروپا پيشنهاد كرد كه براي مذاكرات تعريف جديدي مبتني بر حل و فصل مساله هسته‌يي در چارچوب مقررات آژانس، عدم طرح خواسته‌هاي فراتر از ان. پي. تي، پذيرش بالانس بين حقوق ايران در چارچوب معاهده ان. پي. تي و آژانس در مقابل تعهدات ايران و تمركز مذاكرات بر يافتن فرمولي براي عدم انحراف به سمت سلاح هسته‌يي و اجرايي شدن حقوق مسلم و غير قابل بازگشت ايران پيدا كنند.
وي تاكيد كرد: دوره چانه‌زني در مورد تعليق را بايد پايان يافته تلقي كرد.
معاون پژوهش‌هاي مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام با اشاره به فوايد ده‌گانه دور اول ديپلماسي هسته‌يي و نيز اثبات توانمندي ايران براي دسترسي به چرخه كامل سوخت در دور دوم، گفت: دكتر لاريجاني، مديريت پرونده هسته‌يي در دور دوم، حق ايران را در دسترسي به چرخه كامل سوخت به دنيا قبولاند.
موسويان در خصوص عدم اطمينان از استقلال راي اروپا در مذاكرات با لاريجاني با توجه به مذاكرات قبلي اظهار داشت: هماهنگي اروپا و آمريكا نسبت به دور اول ديپلماسي خيلي بيشتر شده است كه نتيجه اين هماهنگي كشاندن پرونده ايران به شوراي امنيت و تصويب 3 قطعنامه عليه ايران و برخورد انفعال گونه و ضعيف روسيه و چين بود. با اين حال هنوز اختلاف عمده‌اي بين اروپا و آمريكا در خصوص نوع برخورد با ايران وجود دارد. در اروپا عقيده حاكم كه بر آن اجماع وجود دارد اين است كه با برخورد با استفاده از زور براي حل مساله هسته‌يي ايران موافق نيستند و اين شانس و ظرفيت خوبي است.
محتواي مذاكرات بر هر گزينه‌ي موثر ديگر اولويت دارد
عضو ارشد تيم سابق مذاكراتي هسته‌يي در پاسخ به اين پرسش كه آيا تغيير محل مذاكرات در مكاني غير از تهران و پايتخت‌ كشورهاي عضو اتحاديه‌ي اروپا معناي خاصي به لحاظ ديپلماتيك نخواهد داشت؟ مثل دور شدن از اهداف اصلي مذاكرات هسته‌يي؟ گفت: از نظر من محل مذاكرات هيچ تفاوتي در محتواي كار ندارد. در حال حاضر آنقدر فضا پيچيده و حساس شده است كه محتواي مذاكرات بر هر گزينه‌ي موثر ديگر اولويت دارد.
دو طرف آماده انعطاف و مسالحه باشند
اگر كشورهاي 1+5 خط قرمز ايران را رعايت كنند، ...
موسويان با اشاره به انجام مذاكرات در فضاي جديد سياسي و فني و امكان نشان دادن برخي انعطاف‌ها از سوي طرفين اظهار داشت: نهايتا هر دو طرف بايد هم خط قرمز‌هايشان را داشته باشند و هم آماده انعطاف و مسالحه باشند. خط قرمز ايران از ابتدا حق بهره‌مندي از تكنولوژي چرخه سوخت بوده است و ايران به قوت و قدرت بر اين مساله پافشاري كرده است. معتقدم اگر كشورهاي 1+5 خط قرمز ايران را رعايت كنند، اشكالي نخواهد داشت كه ايران هم در مسير اعتمادسازي همكاري‌هاي بيشتري را با آژانس انجام دهد و ابعاد اين همكاري‌ها براي حل مسايل باقي مانده‌ي فني نيز گسترش يابد.
معاون پژوهش‌هاي مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام با اشاره به فرصت‌هاي ايران در منطقه به ويژه در شش‌ماه گذشته، گفت: ايران در افغانستان، عراق، لبنان، توانمندي هسته‌يي و مساله انرژي فرصت‌هاي بسيار مهمي را دارد كه اقتدار و امكان را به ديپلماسي ايران مي‌دهد تا با قوت و قدرت مسايل را پيش ببرد.
همكاري پنهان قدرت‌هاي عربي منطقه با آمريكا و اسرييل نگران كننده است
وي در عين حال به چالش‌هاي ايران در منطقه اشاره كرد و افزود: همكاري پنهان قدرت‌هاي عربي منطقه با آمريكا و اسرييل عليه حضور و نفوذ جديد ايران در منطقه قابل توجه و نگران كننده است.
ويژگي‌ دور دوم ديپلماسي هسته‌يي تغيير شرايط در عراق است
موسويان ادامه داد: يكي از ويژگي‌هاي دور دوم ديپلماسي هسته‌يي نسبت به دور اول تغيير شرايط در عراق است. آمريكا در يكي دو سال گذشته در گرداب مشكلات خود در عراق گرفتار شده است.
وي هم چنين به پيروزي حماس در فلسطين، پيروزي حزب‌الله در جنگ 33 روزه، مشكلات صدور گاز به اروپا از سوي روسيه اشاره كرد و گفت: اين مسايل مي‌توانست ايران را در موقعيتي كاملا برتر چه به لحاظ منطقه‌يي و بين‌المللي و چه در مذاكرات هسته‌ي قرار دهد.
موسويان ابراز عقيده كرد: ما مي‌توانستيم از اين موقعيت‌ها و پتانسيل‌ها كه به لحاظ تاريخي بي‌نظير و استثنايي بود و معلوم نيست كه در تاريخ اين نوع موارد تكرار شود، بيشترين استفاده را ببريم.
وي در خصوص تغيير و تحولات سياسي در اروپا مثل انگليس و فرانسه و تاثير آن بر مساله هسته‌يي ايران گفت: تصور نمي‌كنم، روند انتخابات رياست جمهوري فرانسه و نيز برخي مسايل در انگلستان به موضوع هسته‌يي ايران گره خورده باشد. كما اينكه در آلمان اين اتفاق افتاد، اما تغييري زير بنايي در ديپلماسي هسته‌يي آلماني‌ها در قبال ايران ديده نشد. درباره‌ي فرانسه نيز همين‌طور خواهد بود.
شانس بسته شدن پرونده هسته‌يي به مجموعه روابط ايران و غرب بستگي دارد
موسويان در پاسخ به اين پرسش كه آيا در مذاكرات آتي امكان برگشتن مساله هسته‌يي ايران به شرايط عادي وجود دارد؟ گفت: شانس بسته شدن پرونده هسته‌يي وجود دارد، در عين حال كه امكان آن به طور صد در صد وجود ندارد؛ چرا كه مساله هسته‌يي فوق العاده پيچيده است و نيز به يك مساله هم مربوط نمي‌شود. پرونده هسته‌يي ايران مرتبط با مسايل پروسه صلح، تحولات عراق، انرژي، معادلات سياسي در منطقه‌، لبنان و افغانستان و مجموعه روابط ايران و غرب بستگي دارد. بنابراين تدبير و اراده متقابل نياز دارد، تا مجموعه مذاكرات به سمت همكاري و تفاهم و حل و فصل مساله پيش رود.
وي در خصوص اصرار مقامات آمريكايي براي شركت ايران در اجلاس شرم‌الشيخ و از سويي گره زدن آن به مذاكرات لاريجاني و سولانا ابراز عقيده كرد: نبايد مسايل عراق را به مساله هسته‌اي گره بزنيم. هر نوع همكاري بين ايران و ساير كشورهاي موثر در عراق كه بتواند صلح و ثبات اين كشور را تامين كند و حكومت مردمي، رشد و بازسازي در عراق را رقم بزند در چارچوب منافع ملي ايران و به نفع جامعه جهاني خواهد بود.
وي معتقد است كه بايد سعي كرد هر دو مساله بدون گره خوردن به يكديگر دنبال شود. به خصوص اينكه در مورد حل مسايل عراق نبايد شرط و شروط گذاشت و اختلافات سياسي بين‌ كشورها نبايد مانع روند تثبيت صلح و ثبات در عراق شود. سياست ايران نيز همين است.
موسويان با اشاره به پيشنهاد دكتر روحاني براي تشكيل كنسرسيوم غني سازي با مشاركت كشورهاي منطقه، با بيان اينكه ايشان اين پيشنهاد را به عنوان رييس مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام مطرح كردند اظهار داشت: مركز تحقيقات بر روي موضوع ثبات و امنيت خليج فارس و همكاري‌هاي منطقه‌اي كارهاي مطالعاتي و تحقيقاتي انجام مي‌دهد و در دو سال گذشته بررسي‌هاي وسيعي هم داشته است. اين طرح حاصل دو سال كار براي ارايه فرمولي است كه بتواند امنيت خليج فارس را شكل دهد.
وي ادامه داد: البته اين طرح بايد توسط دولت‌هاي منطقه و ايران به عنوان يك پيشنهاد مورد بررسي قرار گيرد، معتقدم اين طرح زمينه‌ي اجرايي دارد.
در مذاكرات بايد تثبيت و اجراي بدون تبعيض حقوق ايران مساله‌ي اساسي باشد
بايد تيم مذاكره كننده هسته‌يي امكان و اختيار لازم را داشته باشد
موسويان با بيان اين اعتقاد كه در مذاكرات آينده تثبيت و اجراي بدون تبعيض حق و حقوق قانوني ايران مساله‌ي اساسي بايد باشد گفت: مساله تعليق موضوعي فرعي است.
وي گفت: بايد امكان و اختيار لازم در دست تيم مذاكره كننده هسته‌يي باشد تا هر جا كه امكان عملياتي و تثبيت حق قانوني ايران براي غني سازي وجود داشت، قدرت مانور داشته باشد.
وي خاطر نشان كرد: از نظر من تعليق مساله‌ اصلي نيست. در حال حاضر ايران به توانمندي كامل چرخه سوخت به طور بومي رسيده است و الان زماني است كه دنيا با اجماع اين حق را به رسميت بشناسد. در عين حال يك مقدار بايد به تيم مذاكره كننده اختيار داد كه با استفاده از مكانيزم‌ها و معيارهاي اعتمادساز بتوانند در راستاي منافع ملي كشور عمل كنند.
خارج از گودنشين‌ها صدايشان بلندتر است
وي در پاسخ به اين پرسش كه برخي معتقدند اقدامات اعتمادساز نمي‌تواند، تعليق باشد؛ چرا كه ممكن است دوباره اين درخواست غرب به تعليق هم‌جانبه و طولاني مدت تبديل شود؟ تاكيد كرد: كساني كه اين عقيده را دارند، خارج از گود نشسته‌اند.
اين ديپلمات سابق كشورمان تصريح كرد: در حوادث متعدد ديپلماسي كه كشور با آنها مواجه بوده است، مثل قضيه سلمان رشدي كه اختلاف ايران و غرب را تا بحران ميكونوس و بحران هسته‌يي ادامه داشته است حضور داشته‌ام، معتقدم كساني كه در صحنه عمل هستند و پشت ميز مذاكره، بايد كم و كيف كار را تشخيص دهند؛ چرا كه خارج از گود خيلي راحت مي‌توان حرف زد.
موسويان ادامه داد: يكي از مشكلات اساسي در هر دو دوره ديپلماسي هسته‌يي اين مساله است كه خارج از گودنشين‌ها صدايشان بلندتر است، اما معتقدم بايد به كسي كه در خط مقدم جبهه‌، مذاكره مي‌كند، بيشتر توجه و اعتماد كرد.
صدور قطعنامه‌هاي بيشتر به نفع ايران و 1+5 نيست
اين عضو ارشد تيم مذاكراتي هسته‌يي اظهار داشت: بايد با حداكثر تلاش ممكن جلو صدور قطعنامه‌هاي بيشتر را گرفت. قطعنامه‌هاي بيشتر نه به نفع ايران است و نه 1+5 و حل و فصل مسالمت آميز مساله را پيچيده‌تر مي‌كند. هم چنين اگر معيار مقررات ان.پي.تي و اجراي بدون تبعيض حق ايران در مورد غني سازي باشد، مي‌توان با سرعت بيشتري مذاكرات سياسي را به نتيجه رساند و مسير را از شوراي امنيت به شوراي حكام بازگرداند.
وي در خصوص امكان غير عملي ساختن قطعنامه‌هاي شوراي امنيت در صورت مذاكراتي سازنده، گفت: امكان اين كار وجود دارد، چون قطعنامه‌ها در محتوا به نحوي تنظيم شده است كه با توافقات سياسي، برگشت پذير هستند.
موسويان در خصوص كارشكني‌هاي آمريكا و تاكيد بر پيش شرط مذاكره، افزود: اگر سولانا و لاريجاني بتوانند چارچوب مناسبي را توافق كنند، فكر مي‌كنم جامعه جهاني مي‌تواند آمريكا را قانع كند كه دست از پيش شرط خود بردارد.
وي خاطر نشان كرد: در وضعيت بين‌المللي موجود نمي‌بينم كه دنيا خواستار يك جنگ و بحران جديد درمنطقه باشد.
گفت‌و‌گو از خبرنگار ايسنا: زهرا اصغري
انتهاي پيام
کد خبر: 8602-02549