بایگانی ماهانه

January 2008
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

آمار

یادداشت‌ها: 489

دیدگاه خوانندگان: 1299

تا روز: ۱۴ مرداد ۱۳۸۶

رفتار تهدیدآمیز با روزنامه‌نگاری آزادانه

رفتار تهدیدآمیز، رفتار ترساننده با انگیزه پرخاشگرانه ستیزه‌خوی جانوران با همنوعان خود یا جانوران دیگر است. این رفتار از ویژگی‌های نوعی چنان جانوران و در سرشت آنهاست. هفت سردبیر هفت روزنامه و مجله پرفروش آلمانی در پیگرد قضایی 17 روزنامه‌نگار آلمانی چنان رفتاری را دیده و در بیانیه‌ای مشترک آن را محکوم کرده‌اند. آنها در پایان بیانیه خود نوشته‌اند گزارشگری خود را با موشکافی و دقت دیگرگون ناشده دنبال خواهند کرد. و این یعنی پیمانی دگرباره بر پایه وظیفه حرفه‌ای روزنامه‌نگارانه با جامعه، به قلم و امضای هفت سردبیر. پیمانی بر پایه وظیفه سردبیرانه آنها نیز. و جانداران آنچنانی به هنگام چنان رفتاری اندام‌ها و پیکر خود را با همه بزرگی آن به نمایش می‌گذارند. آن هفت سردبیر اندام‌های قدرت به نمایش گذاشته شده دولت ستیزه‌خو در برابر روزنامه‌نگاری آزادانه را نیز یک به یک در بیانیه خود نام برده‌اند. ستیزه‌خویی پرخاشگرانه‌ای که در سرشت دولت است، هر دولتی. و یکی از وظیفه‌های اجتماعی روزنامه‌نگاری نیز مهار آن است و برای آن به آزادی و رهایی از تهدید نیاز دارد.

هر یک از آن هفت روزنامه یا مجله با امضای سردبیرانه یکی از آنها روانه خانه‌های خوانندگان پرشمار می‌شود. این بار، اما بیانیه‌ای با امضای هفت سردبیر به دست خوانندگان رسیده است. بی‌شک می‌توان گفت که امضای دبیران، بگوییم بسیاری از دبیران آن هفت روزنامه و مجله نیز پشت آن است. و آن بیانیه یک سند است یک سند تاریخی. زر نابی که از کوره هفت زرگری و ترازوی هفت زرگر بااعتبار گذشته است. من آن را با واژه‌ها و جمله‌های خود آنها در اینجا گذاشته‌ام.

از ماه‌ها پیش گزارش‌هایی در باره چند و چون کارهای سازمان‌های امنیتی آلمان و کاستی‌های نظارت بر آنها نوشته می‌شد. نمایندگان مجلس به حساسیت مردمان آلمان واکنش نشان دادند. در مجلس آلمان کمیسیونی برای بررسی چند و چون آن گزارش‌ها و نیز چگونگی نظارت بر کار سازمان‌های امنیتی تشکیل شد. کمیسیون بررسی به پرس و جوی پارلمانی از وزیران و دست‌اندرکاران گذشته پرداخت. از یوشکا فیشر وزیر خارجه نامدار پیشین، و وزیر کشور قدرتمند پیشین اتو شیلی، و وزیر خارجه کنونی آلمان نیز پرس و جوی پارلمانی شد چرا که وزیر خارجه امروزی در جایگاه دیروزی خود از دست‌اندرکاران آن پرونده بررسی پارلمانی بوده است. گزارش‌های تازه از کار کمیسیون نیز همواره در گزارش‌های خبرنگاران و روزنامه‌نگاران آلمان بود.

آنچنان که نوشته‌اند در روند بررسی‌ها رییس کمیسیون بررسی از برخی گزارش‌های روزنامه‌نگاران برآشفته و خواهان بررسی قضایی چگونگی رازداری در کار کمیسیون می‌شود. همکاران او در کمیسیون درخواست بررسی را می‌پذیرند. در خواست آنها به رییس مجلس داده می‌شود. رییس مجلس می‌توانست آن را نادیده بگیرد. اما او به عرف مجلس وفادار می‌ماند. وقتی اکثریت نمایندگان عضو کمیسیون تصمیمی می‌گیرند که رییس مجلس مجری آن است در عرف مجلس است که رییس مجلس آن را اجرا کند اگرچه قانون به او اختیار نادیده گرفتن نیز داده است. رییس مجلس از کسی شکایتی نکرده و تنها از دادستانی می‌خواهد که به بررسی چند و چون رازداری و درز اطلاعات از پروندهای در دستور بررسی کمیسیون بپردازد. رییس کمیسیون مدعی بوده است که چیزهایی از پرونده در گزارش‌های روزنامه‌نگاران هست که هنوز در کمیسیون طرح و بررسی نشده است. چیزهایی که رازهای دولتی هستند. و دادستان نیز نمانیده دولت است. دادستانی در پیگیری‌های خود 17 روزنامه‌نگار را به افشای رازهای دولت متهم کرده است. مسگر شوشتری یافته شد.

با بیانیه هفت سردبیر و تجدید پیمان آنها با خوانندگان و پافشاری بر وظیفه حرفه‌ای خویش، که بود که بود من نبودم، بر زبان و رفتار سیاستمداران، دولتمردان و نمایندگان درگیر با آن پرونده افتاده است. دستگاه دولت با بوروکراسی عریض و طوبل و بوروکرات‌های بسیار درگیر در آن پرونده، دستگاه‌های امنیتی دولت، نمایندگانی از مجلس که به آن پرونده دسترسی داشته‌اند، همه و همه در بلخ نشسته‌اند. گفته‌اند و نوشته‌اند که شمار آنها در چنین پرونده‌هایی کمتر از نود و نه بعلاوه چند نفر نمی‌تواند باشد. و آهنگر هم بی‌شک در بلخ است و در میان آهنگران بلخ. دولت به خوی پرخاشگر ستیره‌جوی خود روی آورده است تا نگاه‌ها به شوشتر و مسگر شوشتری دوخته شود. دنیا خانه من است. و هفت سردبیر دست در دست هم گذاشته‌اند تا بگویند در پستوهای آن گوشه‌ای از خانه من، دنیا، که آلمان نام دارد چه می‌گذرد که اینچنین ایرانی نماست و بخوبی با مثل‌های نیاکانی ایرانیان سازگار است. گنه کرد در بلخ آهنگری، به شوشتر زدند گردن مسگری.

آن هفت سردبیر پیگرد قضایی 17 روزنامه‌نگار را کوششی برای محدود کردن آزادی گزارشگری رسانه‌ای دانسته‌اند. و در آن تلاشی نهفته برای جلوگیری از خبررسانی به مردم از کار کمیسیون بررسی مجلس نمایندگان آنها دیده‌اند.
آن هفت سردبیر نوشته‌اند در یک کشور آزاد، در آنچه که به آشکار کردن فساد برمی‌گردد، باید روزنامه‌نگاران اجازه داشته باشند پرونده‌ها و منبع‌های محرمانه را نیز به کار گیرند. و آنها تلاش برای یافتن منبع‌های محرمانه روزنامه‌نگاران را نیز محکوم کرده‌اند و خواسته‌اند دادگستری هرچه زودتر روشن کند که روزنامه‌نگاران جرمی نداشته‌اند تا کیفری ببینند.

و از گزارش‌های این چند روزه دیگر گزارشگران می‌توان خواند که تهدیدی اینچنین در گذشته چهل ساله آلمان مانند ندارد. شاید برای آن است که هفت سردبیر خود و دست در دست هم پرچم دفاع از آزادی خود و حرفه خویش را به دست گرفته‌اند. و آنها در بیانیه خود نیز به خود وفادار می‌مانند و پیمان می‌بندند که در آینده نیز بی هیچ دگرگونی در رفتار به گزارشگری موشکافانه و دقیق از کار کمیسیون بررسی مجلس خواهند پرداخت.

بر من مسلم است که آنها پیروز خواهند شد، چون به خود گوش فراداده‌اند. آنها به من نیاز ندارند. اما آزادی در دنیایی که خانه ماست به یک یک آزادگان خود نیاز دارد تا آزادی بماند. و بر من مسلم است آزادگانی که خواننده نوشته‌های من بوده‌اند، در چنین روزهایی و در چنین نوشته‌ای به من اجازه خواهند داد که خود باشم، و از زبان خود پند روزنامه‌نگاری آلمانی را که در سال 57 با پرواز انقلاب از پاریس به تهران هم آمده بود به زبان خود آنها برایشان بنویسم:

Liebe Redaktoren! Hören Sie auf sich selbst, nur auf sich selbst.