آرمان کینگ زنده است
در مبارزه انتخاباتی برای ریاست جمهوری آینده کشور آمریکا یک ویژگی پدید آمده است که مرا با نام و یاد و رویای مارتین لوتر کینگ سرگرم میکند. هیلاری کلینتون میکوشد نخستین رییس جمهور زن تاریخ آمریکا باشد. یکی از رقیبان او باراک اوباما و یک سناتور سیاهپوست است. او میکوشد نخستین رییس جمهور سیاهپوست تاریخ آمریکا بشود. یک چشم میخندد، چشمی دگر میگرید. زن در برابر سیاهپوست، برای ریاست جمهوری، برای ریاست جمهوری آمریکا. مبارزه با تبعیض تاریخی همه جایی در رفتار با زنان در یک سو، مبارزه با تبعیض آمریکایی در رفتار با سیاهپوستان در سوی دیگر. و آن همه برای برابر حقوقی و برابری انسانها.
خوشبختانه آن دو از یک حزب هستند و در مبارزه درون حزبی حزب دموکرات یکی از آنها نامزد رقابت با نامزد حزب جمهوریخواه خواهد شد. میتوان در مبارزه و رقابت میان هیلاری و باراک بیطرف بود، اگرچه دشوار هم باشد.
آرمان مارتین لوتر کینک زنده است. مارتین لوتر کینک، مردی با رویایی مشخص و دست یافتنی. رویای آمدن روزی که رنگ پوست پایه تصمیم در باره انسانها نباشد. رویای همزیستی برابر و برابر حقوقی فرزندان امروزی بردگان و بردهداران دیروز. رویای چگونگی همزیستی عادلانه انسانها. رویای برچیده شدن تبعیضها. رویای مردی با امیدواریهای مذهبی بدون آنکه خود قهرمان باورهای مذهبی باشد. رویای مردی که قهرمان مبارزه با تبعیض شد و قهرمان ماند. مردی که در رویای او همه انسانها برابر آفریده میشوند. رویای رویش آزادی و عدالت از ویرانههای مناسبات بیدادگرانه و سرکوبگرانه.
و میتوان به آن افزود رویای آمدن روزی را که جنسیت زنانه یا مردانه پایه تصمیمگیری انسانها نباشد. در رقابت برابر حقوق باراک اوبامای سیاهپوست با هیلاری کلینتون سفید پوست رویای کینگ پیروز میشود. و در رقابت هیلاری زن با اوبامای مرد رویای کینگ زنده میگردد. آرمان کینگ زنده است، برنده رقابتها اوباما باشد یا هیلاری، پیروز میشود.
آرمان کینگ زنده است و پیروز میشود.