نامزد ریاست جمهوری آینده جمهوریخواهان آمریکا سناتور جان مک‌کین است. او پیش از این یک بار دیگر هم برای نامزدی جمهوریخواهان مبارزه کرده و در سال 2000 در رقابت با جرج بوش پدر باخته بود. مک‌کین از جنگندگان و اسیران جنگ ویتنام است. پیشینه سربازی او با روان محافظه‌کاران آمریکایی سازگار است و او کوشیده است دیدگاه‌های محافظه‌کارانه آنها را هم بخوبی نمایندگی ‌کند.

در برابر جان مک‌کین هنوز سناتور هیلاری کلینتون و سناتور باراک اوباما با هم برای نامزدی دموکراتها رقابت می‌کنند. هیلاری کلینتون زن یا باراک اوبامای سیاهپوست هر یک بگونه‌ای روان پیشرو و دگرگونی‌خواه دموکرات‌های آمریکایی را بازتاب می‌دهند. آنها می‌کوشند در برنامه‌ها نیز روان پیشرو و دگرگونی‌خواه را بازتاب دهند. چالش برنامه‌ای اما هنوز میان دموکرات‌ها روان است و به درگیری رویارو با جمهوریخواهان فرانروییده است. آزادی گفتگو و گفتگوی آزادانه به هنگام تفاوت اعتقادی یا برنامه‌ای بخشی جدایی ناپذیر از دموکراسی است، و هم‌اکنون میان دموکرات‌های آمریکایی در جریان است تا در ماه‌های آینده در کشاکش میان دموکرات‌ها و جمهوریخواهان رییس جمهور آینده آمریکا را به کاخ سفید بفرستد.

از بیست موضوع یا پرسش برنامه‌ای دولت آینده، آنها هر سه در باره شش موضوع به دیدگاه‌ها یا پاسخ‌های کمابیش یکسان می‌رسند. در باره زندان گوانتانامو، مرزبانی‌های سختگیرانه میان مکزیک و آمریکا، حق شهروندی آمریکایی برای مهاجران غیرقانونی، امکان مداخله نظامی در ایران، قانون‌های امنیتی تازه‌ پس از نابودی برج‌های دوقلوی نیویورک در 11 سپتامبر و مجازات مرگ هر سه نامزد به پاسخ کمابیش یکسانی می‌رسند، اگر هم دیدگاه‌های یکسان نداشته باشند.

هر سه از مرزبانی‌های سختگیرانه میان مکزیک و آمریکا پشتیبانی می‌کنند،
هر سه می‌خواهند مهاجران غیرقانونی حق دریافت شهروندی آمریکا را داشته باشند،
هر سه مجازات مرگ را می‌پذیرند،
هر سه نیاز به قانون‌های امنیتی تازه‌ پس از 11 سپتامبر نیویورک را می‌پذیرند،
هر سه خواهان برچیدن زندان گوانتانامو هستند،
هر سه آنها مداخله نظامی آمریکا در ایران را امکانپذیر می‌دانند اگر دیپلماسی خواست‌های دولت آمریکا را برآورده نسازد.

در هفت موضوع یا پرسش برنامه‌ای دیدگاه‌ها یا پاسخ‌های دموکرات‌ها و جمهوری‌خواه‌ها به روشنی از هم جدا می‌شود. هیلاری کلینتون و باراک اوباما در این هفت موضوع دیدگاه‌ها یا پاسخ‌های کمابیش یکسان دارند که با دیدگاه‌ها یا پاسخ‌های مک‌کین فرق دارد.

دموکرات‌ها خواهان بیمه همگانی هستند،
دموکرات‌ها تسهیلات مالیاتی برای خانوارهای پردرآمد را نادرست می‌دانند،
دموکرات‌ها غیرقانونی و ممنوع کردن سقط جنین را نمی‌پذیرند،
دموکرات‌ها پژوهش گسترده‌تر یاخته‌های بنیادی را می‌پذیرند،
موکرات‌ها خواهان کنترل بیشتر و محدودتر کردن اسلحه شخصی هستند،
دموکرات‌ها لشکرکشی به عراق را نادرست می‌دانند،
دموکرات‌ها خواهان بازگشت هر چه سریعتر لشکریان آمریکا از عراق هستند.

در هفت موضوع یا پرسش برنامه‌ای میان دموکرات‌ها شکاف می‌افتد و مبارزه میان هیلاری کلینتون و باراک اوباما بر سر آنها نیز هست.

مک‌کین جایگزینی سوخت نفتی با نیروگاه‌های هسته‌ای را می‌پذیرد. هیلاری کلینتون آن را نادرست می‌داند و به دنبال جایگزین‌های دیگر است. اوباما هنوز پاسخ روشنی به آن نداده است اگرچه در پاسخ‌هایی که داده به مک‌کین نزدیکتر است.

مک‌کین گفتگو با دیکتاتورها را نمی‌پذیرد. هیلاری کلینتون هم گفتگو با دیکتاتورها را نمی‌پذیرد. اما اوباما چنان گفتگوهایی را می‌پذیرد. در اینجا پرزیدنت احمدی‌نژاد را نیز در میان دیکتاتورها دسته‌بندی می‌کنند و چگونگی رفتار با او هم بخشی از تبلیغات انتخاباتی هر سه آنهاست.

مک‌کین آشکارا از نفتا پشتیبانی می‌کند. نفتا، یا پیمان بازرگانی آزاد میان ایالات متحده آمریکا، مکزیک و کانادا را بیل کلینتون رییس جمهور آمریکا در سال 1993 امضا کرد و از سال 1994 اجرا می‌شود. نفتا بزرگترین منطقه بازرگانی آزاد جهان را پدید آورده است. نفتا ستایشگران و نکوهندگان بسیار دارد. نکوهندگان آمریکایی بیشتر بر تهدید نیروی کار ایالات متحده آمریکا در شمال کشور انگشت می‌گذارند. هیلاری کلینتون به نکوهندگان نفتا گرویده و خواهان بازنگری آن برای تقویت منافع آمریکا شده است. اوباما در مخالفت با نفتا سخن گفته و با شگفتی دولت کانادا رویارو شده است. پس از آن مشاور اقتصادی اوباما در گفتگو با دیپلمات‌های کانادایی گفته‌های اوباما را در باره نفتا تنها موضع‌گیری سیاسی دانسته است که اجرا نخواهد شد.

مک‌کین پیمان خانوادگی میان همجنس‌ها را نمی‌پذیرد اما با ممنوع کردن قانونی آن محالفت کرده است. او می‌خواهد چگونگی تصمیم در باره آن را به ایالت‌ها واگذارد. هیلاری کلینتون پیمان خانوادگی میان همجنس‌ها را نمی‌پذیرد اما به ممنوع کردن قانونی آن هم رای نداده است و خواهان گونه‌ای از ثبت همزیستی همجنس‌هاست. اوباما ثبت همزیستی همجنس‌ها را می‌پذیرد و با ممنوع کردن پیمان خانوادگی میان آنها مخالفت کرده و مخالفت با پیمان خانوادگی همجنس‌ها را هم نادرست دانسته است.

مک‌کین رقابت و حق انتخاب را موضوع اصلی برنامه‌های آموزشی خود گذاشته است. با این برنامه او خواهان گسترش بخش خصوصی و پرداخت نقدی دولت برای فرستادن نوآموزان به آموزشگاه‌های خصوصی است. او خواهان پرداخت بر پایه سنجش کارایی به آموزگاران است. او می‌گوید آموزگاران ناکارا بایستی شغل دیگری بیابند. هیلاری کلینتون آن هر دو را نمی‌پذیرد و می‌گوید پرداخت نقدی دولت برای آموزشگاه‌های خصوصی پایه‌های آموزش همگانی را ویران می‌کند. اوباما با آموزشگاه‌های خصوصی مخالفت سیاسی کرده اما فرزندان خود را به آموزشگاه‌های خصوصی فرستاده است. اوباما سنجش کارایی آموزگاران و پرداخت بر پایه آن را نیز می‌پذیرد اما آن را با پاداش به آموزگاران خوب بیان می‌کند.

مک‌کین خواهان گونه‌ای از اتحاد دموکراسی‌هاست که جانشین سازمان ملل نشده و مکمل آن باشد. او اقدام نظامی آمریکا و هم پیمانان آمریکا را می‌پذیرد آنگاه که سازمان ملل متحد ناتوان می‌ماند. بدینگونه او مداخله نظامی آمریکا در کشورهای دیگر را بدون تصمیم سازمان ملل متحد هم می‌پذیرد. هیلاری کلینتون خواهان آمادگی آمریکا برای دفاع از منافع حیاتی خویش است. او می‌گوید رییس‌جمهورهای پیشین آمریکا چه دموکرات بوده‌اند و چه جمهوریخواه چنین کرده‌اند، و بدینگونه مانند مک‌کین مداخله نظامی آمریکا در کشورهای دیگر را بدون تصمیم سازمان ملل متحد هم می‌پذیرد. اوباما در برنامه خود خواهان تقویت سازمان ملل متحد شده و دخالت نظامی بدون تصمیم سازمان ملل متحد را مایه انزوای جهانی آمریکا دانسته است.