صدای زنان ایران صدای من است

هم‌اکنون خواندم مهدی از من خواسته است در باره «لایحه حمایت از خانواده» بنویسم که این روزها در دست ‏نمایندگان مجلس است. به گمان من خواست مهدی به جا است و وقت آن است که همه مردان ایرانی در باره ‏این لایحه دوراندیشانه بنگرند. ‏

موضوع من پرداختن به زندگی خانوادگی یا رابطه‌های عاطفی یا عاشقانه این و آن نیست. موضوع من دفاع ‏شرافتمندانه انسان از عشق خود است. زن و مردی که به هم دلبستگی دارند خود بهتر از هر دولتی می‌دانند ‏با عشق و عاطفه خود چه بکنند. دست دولت از عشق و عاطفه شهروندان کوتاه باید گردد، هر دولتی. زیبایی ‏رییس دولت پیشین یا زشتی رییس دولت کنونی یا آینده هم نباید در آن موثر باشد.‏

موضوع من گدشته نیست. من به گذشته ایرانیان، و آنچه ایرانیان در گذشته می‌کرده‌اند، کاری ندارم. چه در ‏گذشته دور و چه در همین دیروزی که گذشت. امروز جایی نیست که زن و مرد ایرانی همراه نباشند، از فضای ‏مجازی نوشته‌های ما تا واقعیت مجلس نمایندگان مردم ایران. فردا و فرداهای دیگر این همراهی بیشتر و باز هم ‏بیشتر خواهد شد.‏

موضوع من امروز و آینده ایران و ایرانیان است. و تا آنجا که به قانون برمی‌گردد، امروز خانواده ایرانی برای من از ‏لحظه تصویب قانون در مجلس آغاز می‌شود، و آینده پس از آن است. قانون امروز بایستی در راستای آینده تدوین ‏گردد و گذشته را به گذشته واگذارد.‏

قانون باید هم این همراهی فزاینده زن و مرد ایرانی را در زندگی اجتماعی ببیند و هم به عشق زن و مرد ایرانی ‏احترام گذارد. قانون بایستی دولت و کارگزاران آن را از دست درازی به عشق و عاطفه انسان‌ها منع کند و کار ‏عشق و عاطفه انسان‌ها را به خود آنها واگذارد و به ساماندهی همراهی و همکاری اجتماعی آنها بپردازد.‏

موضوع من دفاع شرافتمندانه انسان‌ها از وفاداری در پیمان است و وفاداری یک فضیلت است یک فضیلت ‏انسانی. عشق زیبایی است و وفاداری در عشق فضیلتی است والا که خود سنجه عشق هم هست در نگاه ‏عاشق، چه زن باشد و چه مرد. دولت بایستی عشق و وفاداری شهروندان را به خود آنها واگذارد. ‏

و اگر عشق میان زن و مرد به تشکیل خانواده بیانجامد، قانون باید یاریگر آنها در وفاداری به پیمان خویش و ‏پایداری خانواده باشد. چون آسیب‌های اجتماعی بیرون از خانواده می‌تواند خانواده‌ها را تهدید کند. و آسیب‌های ‏اجتماعی بسیارند. قانون باید از تشکیل خانواده پشتیبانی کرده و هر گونه چند همسری آشکار یا پوشیده را ‏ممنوع کند تا راه ورود آسیب‌های اجتماعی به درون خانواده‌ها را سد کند. قانون باید بازی‌های روزگار خود را ‏بشناسد و دست بازیگران آن را از عشق و وفاداری شهروندان کوتاه کند.‏

برای من مهم نیست که لایحه قانون را دولت به مجلس می‌برد یا وزیر دادگستری دولت از سوی قوه قضاییه. خود ‏را درگیر این بازی‌های شوم نخواهم کرد که نمایندگان مردم در مجلس را به رویارویی با رییس جمهور برگزیده ‏مردم می‌کشاند. برای من مهم روح قانون است و آشکاری و روشنی آن، آنگونه که شهروند آن را بفهمد و آن را ‏قانون خود بداند. و شهروند ایران می‌تواند زن باشد یا مرد.‏

لایحه‌ای که هم‌اکنون در مجلس است، تا آنجا که تاکنون من از نوشته‌ها و گفته‌ها و گفتگو‌ها دریافته‌ام، ‏پاسدار عشق و وفاداری در خانواده‌های ایرانیان نیست. با این لایحه کیان خانواده‌ و امنیت و پایداری خانواده‌های ‏ایرانی تهدید شده است. در این لایحه به عشق بی احترامی شده است و بی‌وفایی و پیمان‌شکنی تشویق ‏می‌شود.

من همه مردان ایرانی را به هوشیاری و آینده‌نگری فرا می‌خوانم. به نام آنها به عشق و وفاداری بی احترامی ‏می‌شود و اگر هوشیار نباشند به نام قانون عشق رسوا و وفاداری بدنام خواهد شد.‏

من از نمایندگان مردم در مجلس، ار رییس جمهور برگزیده مردم و همکاران او در دستگاه دولت از وزیران تا ‏دستیاران آنها می‌خواهم صدای ما را بشنوند و راهنمای کار خویش بکنند. رسوایی و بدنامی شهروندان و ‏خانواده‌های ایرانی رسوایی و بدنامی آنهاست، به هوش باشند. من از آنها می‌خواهم پاسدار عشق و وفاداری ‏در میان شهروندان ایران باشند و راه رسوایی و بدنامی خویش را سد کنند.‏

و آنها بدانند صدای زنان ایران صدای من است. ای کسانی که از مردم رای گرفته‌اید و خود را نماینده مردم ‏می‌دانید، صدای ما را بشنوید و به آن عمل کنید.‏