ای آمریکاییان تغییر منم‏

شعار تغییر با نام اوباما در کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در هم تنیده است. او با گزینش سناتور بایدن ‏به معاونت خویش پیام داد ای آمریکاییان تغییر منم و به جز آن تغییری در کار نخواهد بود. و این مهمترین پیام ‏کارزار انتخاباتی اوباما پس از پیروزی بر هیلاری کلینتون در چالش با روان محافظه‌کار آمریکاییان است.‏

جو بایدن شست و پنج ساله با کمابیش سی و پنج سال نمایندگی در سنای آمریکا از روباهان پیر سیاست ‏خارجی آمریکاست. او که یک دموکرات است به لشکرکشی جرج بوش جمهوریخواه به عراق رای مثبت داده ‏است و پس از به گل نشستن ماشین جنگی جرج بوش در عراق به آن پشت کرده است.‏

مک‌کین، هماورد جمهوریخواه اوباما، گزینش او را «بسیار هوشمندانه» خوانده است، با این نیش‌زنی که بایدن ‏دوست خوب اوست و آنها می‌توانند کارزار انتخاباتی خوبی را برای اوباما سامان دهند. بایدن هم مک‌کین را ‏دوست سالیان سال خود خوانده است. مک‌کین به تفاوت نگرش خود و بایدن در باره امنیت ملی آمریکا انگشت ‏گذاشته است، و بایدن گفته است مک‌کین تنها می‌خواهد دوران فاجعه بار جرج بوش را دراز تر کند.‏

بایدن در آغاز از هماوردان اوباما بود و ناچار از کناره‌گیری شد. در گفتگو‌های هفته‌های گذشته چندان نامی از او ‏نبود. پس از گزینش او یکی از همکاران کارزار انتخاباتی اوباما گفته است که این یک تصمیم «بسیار شخصی» ‏اوباما بوده است، و او هوشیارانه، جدی و منطقی به این تصمیم رسیده است. ‏

گفته می‌شود نه تنها تجربه و توانایی بایدن در سیاست خارجی، که در بحران گرجستان نیز نمود پیدا کرده ‏است، بلکه ریشه‌های او در میان زحمتکشان آمریکا نیز برای اوباما مهم بوده است. دوری اوباما از زحمتکشان در ‏رقابت با هیلاری کلینتون نیز نمودی چشمگیر داشت.‏

اوباما در مبارزه با هیلاری کلینتون نشان داد که مرد قدرت است و هدف او رسیدن به قدرت است. او برای ‏دلربایی از روشنفکران پرچم آمریکا را مانند دیگر سیاستمداران آمریکا بر تنپوش خود نمی‌چسباند. اکنون اما ‏می‌توان او را با پرچمی چسبانده بر لباس نیز دید.‏

اوباما همواره از تغییر گفته است و دوری از دستگاه اداری گسترده واشینگتن و کارگزاران کارکشته آن. اکنون او ‏معاونی را برگزیده است که کمترین نشانه‌ای از تغییر را با خود می‌آورد، و کمتر کسی در واشینگتن مانند او، با ‏سی و پنج سال نشستن در سنا، با دستگاه کشورداری واشینگتن در آمیخته است. او سفید پوستی است که ‏در دست انداختن رنگین پوستان از دیگر سفید پوستان کم نمی‌آورد و در روزهای آغازین کازار انتخاباتی کنونی ‏آمریکا اوبامای رنگین پوست را هم به ریشخند گرفت، اگرچه اندکی پس از آن پوزش خواست. ‏

بایدن سالخورده باید کاستی‌های ابامای جوان را بپوشاند. نه در سیاست خارجی، نه در میان زحمکتشان و نه در ‏رفتار با کارگزاران دستگاه اداری گسترده واشینگتن، بلکه در پیام ثبات و پایداری سیاست و جامعه آمریکا، چرا که ‏اوباما بسیار از تغییر سخن گفته است.‏

بایدن باید کاستی‌های اوباما را بپوشاند. و بزرگترین کاستی اوباما این است که با او برای نخستین بار ‏پیشداوری‌های رنگین پوست ستیز روان آمریکایی به سنجش کشیده می‌شود. چیزی که تنها در روز انتخابات ‏سنجیده خواهد شد. و تا آنروز بایدن باید به مغزهای آشوب زده آمریکاییان آرامش دهد، چرا که بزرگترین آشوب ‏شکاف انداختن بر سقف پیشداوری‌های تاریخی در مغزهای آدمیان است.‏

باراک اوباما آشوبگری رنگین پوست است، همانی که جو بایدن به ریشخند در باره او گفته بود او نخستین ‏آفریقایی‌تبار است که شمرده سخن می‌گوید و باهوش، تمیز و خوشگل است. و باراک اوباما می‌تواند پس از جان ‏کندی خوشگلترین رییس جمهور آمریکا بشود اگر جو بایدن بتواند بر سقف پیش‌داوری‌های هم‌میهنان خود ‏شکافی افکنده و رییس خود را از آن بالا کشد. ‏

و این همان تغییر است، همان تغییری که اوباما می‌گوید، و بزرگترین تغییر در آمریکای امروز نشستن یک رنگین ‏پوست بر صندلی ریاست جمهوری آمریکا است. و نشستن اوباما بر صندلی ریاست جمهوری آینده آمریکا نیز پیام ‏خواهد داد: تغییر منم.‏