دشواری کروبی و آسانی ما
کروبی پس از شرکت در انتخابات دور گذشته ریاست جمهوری ایران، و پیروزی احمدینژاد در آن، با کمک هواداران ریاست جمهوری آن روزی خود حزب و روزنامه درست کرد. هم آن روزها، و هم از آن روزها تا به امروز، به گمان و برداشت من کار او درست بود. نادرست آن بود که به او و یارانش اجازه ندادند از فناوری رسانهای ماهوارهای هم در کارهای خوب سود ببرند.
روزنامه آنها با نام «اعتماد ملی» خوشبختانه تا به امروز توانسته است از تنگناهای رسانهای ایران بگذرد. حزب آنها هم کار میکند و شورای مرکزی آن در تصمیمی بدون حضور کروبی خواهان شرکت کروبی در انتخابات ریاست جمهوری آینده شده است. خود کروبی هنوز در حال بررسی است. امروز خواندم کروبی از دشواری تصمیمگیری خود سخن گفته است.
راست این است که نامزد انتخابات ریاست جمهوری حتی اگر بهترین و ورزیدهترین مشاوران زمانه خود را هم داشته باشد باز هم زمانی میرسد که او خود باید به خود و آرمانها و دلبستگیهای خود، و وجدان اجتماعی و شخصی خود، بپردازد و تصمیم بگیرد. و این حق فردی و شخصی اوست.
پیش از آنکه کروبی به آنجا برسد، ما، برون حزبیها هم، به نام میهن خود حق داریم به آن بپردازیم. اگر کروبی، پیش از آنکه به خود پردازد، احساس نیاز کند من با علاقه به دغدغههای او خواهم پرداخت. اما حق تصمیمگیری با اوست. کروبی بداند پس از همه گفتگوها حق تصمیمگیری با اوست. من به این حق احترام میگذارم و به هر تصمیمی برسد هم احترام خواهم گذاشت. و تصمیم رییس جمهور شدن یا رییس جمهور نشدن او با رای دهندگان ایران است.
هم روح و روان و هم جملهبندیهای اصل یکصد و چهاردهم قانون اساسی به کروبی اجازه میدهد که به آن بپردازد. موضوع کروبی صلاحدیدهای سیاسی است. موضوع خاتمی اما چیز دیگری است. محبوبیت احتمالی او دستاویز میشود تا به روح آن اصل پشت پا بزند. چرا باید خاتمی چنین کند؟ و آیا میشود اطمینان کرد کسی که محبوبیت خود را فراتر از روح قانون میپندارد میتواند مجری قانون خوبی باشد؟
کروبی اگر نیاز داشته باشد همه دغدغههای او را میتوان به گفتگو گذاشت. خاتمی باید به روح قانون وفادار بماند و اگر هم محبوبیتی دارد بهتر است آن را در راستای اعتبار بخشیدن به قانون در میان شهروندان ایران به کار اندازد. خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری آینده و آیندههای ایران اگر هم گم کردهای داشته باشد فردی از میان نامزدها برای پشتیبانی او است، نه آنکه به نامزدی خود بیاندیشد. ایران و ایرانیها آنگونه ذلیل نیستند که بدون خاتمی بی رییس جمهور بمانند. خاتمی عزیز است. نباید گذاشت او را با پشت پا زدن به قانون ذلیل کنند.