حکم زیدی در دادگاه من

زیدی خطا کرده‌ای ‏
همکارانت نگرانند ‏
کار تو کفش پرانی نبود. ‏

          - بر سرم ریختند.‏

می‌دانم.

          - دهانم را بستند،
            دستبند بر دستانم گذاشتند،
            آزارم دادند.‏

می‌دانم، می‌دانم.‏
همه را همکارانت به من گفته‌اند.‏

و گفته‌اند ‏
تو قلم داشتی
تو میکروفون داشتی
تو دوربین داشتی
زیدی.

من تو را محکوم می‌کنم
کفش‌پرانی آن روزت را اما نه
هرگز.

من تو را محکوم می‌کنم
اگر از دست آنها رستی
آنها را پیش خود بخوان
از آنها بخواه
دست در دستان تو بگذارند
و ‏
با هم بسازید عراق نوی را
بر پایه عشق.

من تو را محکوم می‌کنم
زیدی
و
حکم تو در دادگاه من این است.

یک‌شنبه یکم دی ماه هشتاد و هفت