انتخاباتی تاریخی بود
نخستین، نماواژه، واژه نمایشگر این انتخابات تاریخی بود، انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری ایران.
رای نخستیها، جوانانی که برای نخستین بار حق رای داشتند، با انتخاباتی کم مانند در تاریخ کشور آغاز کردند.
بسیاری از میانسالان و سالمندان نیز مانند جوانان هجده ساله برای نخستین بار برای رای دادن رفتند.
نخستین بار در تاریخ کشور نامزدهای انتخاباتی رو در رو نشستند و در برابر مردم با هم سخن گفتند.
نوآوریها پیش از روز انتخابات چشمگیر بود. سرزندگی و توانایی رقابت نیز همچنان.
واکنشها به نتیجه انتخاب، و به انتخاب خود هم، میتواند رنگارنگ باشد، از غافلگیری تا سرخوردگی. نخستین بار خود گویاست.
نخستین بار بود. شاید برای نخستین بار در سالهای پس از انقلاب بخشی از مردم احساس میکردند که انتخاباتی دارند.
رشد اجتماعی و سیاسی چشمگیر و تماشایی بود. رشدی که بی نیاز از آزمون و بازآزمایی نیست.
پایههای آیندهای گذاشته شد که دیگر نمیتواند مانند سی سال پیش باشد.
صفبندیهای اجتماعی و سیاسی پدید آمده میتواند به رقابت موزون سیاسی و اجتماعی فراروید. رقابتی که از امروز آغاز میشود. اگر به نگرش نو، اندیشه نو، آماج نو و رفتار نو با خود و دیگری، با خود و دولت، با خود و حکومت نیز فراروید.
جای پای گذشته اما سنگینی میکند. واژههای کهنه، واژههای فرسوده.
واژههای این روزها را نگاهی دگرباره بیاندازیم. واژههای پیش از انتخابات از جنسی دیگرند. رشد و بلوغ را در واژههای پس از انتخابات بایستی دنبال کرد، در رفتار با همبازی، در رفتار با باخت و در رفتار با برد. در نوواژهها و واژههای تازه.
ای ول خسته نباشید از نگاه منصفانتون بسیار لذت بردم.