ديروز را خبرهای دهشتناک انفجارهای کربلا و بغداد در نخستين عاشورای آزادانه پس از صدام پر کرد و بازگشت به سالهای 60 و پس از آن در کشورمان. به آن چه در پاکستان گذشت عادت کرده ايم و هنوز راه چاره ای يافته نشده است. و اما عراق. در آن جا چه مي گذرد؟ آن چه در ايران کامياب شد و کشور را از سال 60 و پس از آن با کشتار و ويراني و در بدری خوگر ساخت، آيا در عراق هم پيروز خواهد شد؟ با چنين انديشه هايي سرگرم بودم که روزنامه شرق در آمد. و چه خوب آمد. هنوز ساعتي از بسته شدن شرق نگذشته بود که خبرش را به نقل از ايسنا اينجا گداشتم. آرزو مي کردم که آمدنش را هم بگذارم، تا روزانه های من همه اش با غم و غصه بگير و به بند ها سر نکند. شرق آمد و به گمان من با رازگشايي بزرگي آمد. برای همه آنهايي که هنوز به پردازش انتحابات و نتيجه آن سرگرمند، و يا دغدغه دستاوردها و آينده تلاش سال های گذشته را دارند، پيشنهاد مي کنم مقاله علي حاجلي با نام «دموكراسي يا كرامت انساني» را ناخوانده نگذارند. اي کاش «ياس نو» هم بيايد و هر چه زودتر بيايد.
۱۳ اسفند ۱۳۸۲