۳۰ فروردین ۱۳۸۳
چه دختر ناز و بانمکيه
شب مهیب به لرزه نشست،
سحر، همه ساغرها از شراب خویش لبالب کرد،
و آفتاب، حضور آسمانی خود را بنا نهاد
«زیتون چند وقت بود که فهميده بود»
شب مهیب به لرزه نشست،
سحر، همه ساغرها از شراب خویش لبالب کرد،
و آفتاب، حضور آسمانی خود را بنا نهاد
«زیتون چند وقت بود که فهميده بود»