هوشنگ دودانی

شیرین عبادی جامعه آمریکا را انسانی‌تر کرد.

به گزارش رادیو فردا ممنوعیت چاپ کتاب خانم شیرین عبادی در آمریکا لغو شد:

«در واکنش به شکايت خانم شيرين عبادي از دولت فدرال آمريکا داير بر مخالفت واشنگتن با چاپ کتابش در آمريکا، وزارت خزانه داري روز چهارشنبه ممنوعيت چاپ آثار نويسندگان کشورهاي مورد تحريم آمريکا را رد کرد. استوارت لوي، معاون وزارت خزانه داري آمريکا در امور تروريسم و اطلاعات مالي روز چهارشنبه در واشنگتن اعلام کرد: رهنمود پيشين وزارت خزانه داري آمريکا به گونه اي تعبير شده بود که موجب دلسردي چاپ مطالب ناراضيانی می شود که تحت رژيمهای سرکوبگر به سر مي برند. اين عکس آن چيزي است که ما از رهنمود يادشده در نظر داشته ايم. سياست جديد ما اين تضمين را مي دهد که صداي ناراضيان اين رژيم هاي سرکوبگر و ديگران شنيده شود، بي آنکه به سياست مجازات ها و تحريم ها عليه آن رژيم ها خدشه اي وارد آيد.»

«دکتر محمد سهيمي ، رئيس دانشکده مهندسي شيمي و نفت در دانشگاه کاليفرنياي جنوبي در مصاحبه با راديوفردا مي گويد اينگونه قوانين هم ضد دمکراسي است و هم غير انساني است و تغيير اين قوانين کمک مي کند که مردم آمريکا بتوانند با مردم ايران و کوبا و يا هر کشوري که مورد تحريم است تبادل علمي و افکار آزادانه داشته باشند. دکتر سهيمي لغو اين ممنوعيت را يک پيروزي «شيرين» ناميد. وي مي افزايد تنظيم متن شکايتنامه را يکي از مهمترين دفاتر حقوقي آمريکا به نام ماير و براون بدون دريافت وجهي تقبل کرد.»

---

شیرین جان سپاسگزارم

شیرین عبادی: من از اينکه بالاخره حق پيروز شده خوشحالم و از هرکس که سخن درست را قبول مي‌کند و عدالت را فداي مصلحت نمي‌کند، تشکر و سپاسگزاري مي‌کنم.

گفتگوی رادیو فردا با خانم شیرین عبادی

آمريکا بدون تبليغات و سروصداي فراوان تحريم‌هاي خود را عليه مبادلات فرهنگي با سه کشور مورد تحريم ايران، کوبا و سودان لغو کرد. البته اين تغيير قانون شامل نشريات و تحقيقاتي که دولتهاي اين کشورها منتشر کرده و انجام مي‌دهند، نمي‌شود.

قبل از اين چند تن از نمايندگان انجمن قلم آمريکا عليه قوانين تحريم اقامه دعوي کرده بودند و خانم شيرين عبادي، برنده جايزه نوبل سال گذشته هم که کتاب او در آمريکا اجازه انتشار نيافته بود عليه دولت آمريکا شکايت کرد.

خانم شيرين عبادي (برنده جايزه صلح نوبل 2003): به دنبال شکايتي که من در دادگاه نيويورک و کانون نويسندگان آمريکا در دادگاه واشنگتن کرده بوديم عليه تفسيري از قانون که آزادي بيان را صدمه مي‌زد و ضمنا مانع از انتشار کتاب من مي‌شد، خوشبختانه، طرف دعوي، يعني دولت آمريکا، به اين مسئله تمکين کرد و در دادگاه قبول کرد که شيوه‌اش نادرست بوده و در حقيقت اين دعوي را ما از جهت قانوني برنده شديم زيرا که با قبول حقانيت دعواي طرح شده، از اين پس ديگر هيچ نوع محدوديتي در زمينه مسائل فرهنگي و علمي براي اتباع کشورهاي ايران، کوبا و سودان نخواهد بودو از اين جهت اين يک پيروزي بزرگي است براي همه ايرانياني که به نوعي درگير مسائل فرهنگي و هنري در آمريکا بودند و مي‌خواستند آثارشان را چاپ و منتشر کنند و با اين محدوديت مواجه مي‌شدند. من از اينکه بالاخره حق پيروز شده خوشحالم و از هرکس که سخن درست را قبول مي‌کند و عدالت را فداي مصلحت نمي‌کند، تشکر و سپاسگزاري مي‌کنم.

نازی عظیما (رادیوفردا):: خانم عبادي، فکر مي‌کنيد چطور شد که وزارت خزانه‌داري آمريکا به اين دعوا تمکين کرد؟

خانم شيرين عبادي: به موجب قوانين آمريکا، وقتي دعوائي مطرح مي‌شود، طرف دعوي يا بايستي اعلام کند که دعوي را قبول کرده و يا اينکه بگويد نخير من اين دعوي را قبول ندارم و وارد دادرسي مي‌شوم. اگر وارد دادرسي بشود و محکوم بشود، پيامدهاي مالي هم به دنبال دارد. يعني کليه خسارت‌هاي ناشي از طرح دعوي و زيان‌هاي حتي غيرمستقيم را بايستي جبران کند. بعد از طرح اين شکايت‌ها، خزانه‌داري آمريکا با کمک حقوقداناني که دارد، موضوع را بررسي کرد وآنها متوجه شدند اگر دعوي ادامه پيدا کند، محکوم خواهد شد زيرا مستندات قانوني ما خيلي قوي بود و براي جلوگيري از زيان بيشتر و براي اينکه شامل مجازات‌هاي مالي نشوند، دعوي را قبول کردند و در نتيجه دادگاه پايان پذيرفت. در زمينه تصميمي که اتخاذ شد من مجددا سپاس خودم را نثار افرادي مي‌کنم که راي دادند و تصميم گرفتند براي پيروزي آزادي بيان. من از وکلاي خودم که در اين راه زحمت بسيار کشيدند سپاسگزاري مي‌کنم. از PEN آمريکا که من را پشتيباني کردند، سپاسگزارم. از اتحاديه ناشران آمريکائي که در اين راه بسيار با من همراه بودند، ممنون هستم و همچنين از کليه حقوقداناني که در خزانه‌داري آمريکا کار مي‌کنند و خزانه‌داري را متوجه اين مسئله کردند که حرف ما قانوني است و برحق و در نتيجه دعواي ما در دادگاه پذيرفته شد، ممنون هستم و همه اينها نشانگر اين است که فرهنگ آمريکائي با سياست خارجي آمريکا فرق دارد. اگر اعتراضي هم مي‌شود به سياست خارجي آمريکا هيچ ارتباطي به فرهنگ و تمدن آمريکائي ندارد. اين فرهنگ و تمدن همان است که خانم روزولت را پرورش داد. خانم روزولتي که نقشش در تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر، فراموش نشدني است.