هوشنگ دودانی

انسان ابزار نیست. این را هرگز نباید فراموش بکنیم.

یک بازی کثیفی شد بدون اینکه دکتر معین در آن دست داشته باشد. هدف بدنام کردن او بوده است. چنین بازی‌هایی آنگونه بایستی بدنام شود که کسی نتواند به آن دست بزند. وقتی از انسان بی‌پناه در کشور ما سخن می‌رود، تنها در زندان نیست. زندان نوک کوه یخ است که بیرون می‌زند.
تا وقتی که دکتر معین تصمیم نگرفته است، تنها نزدیکترین کسان که با خلق و خوی او آشنا هستند می‌توانند مشاور خوبی برای او باشند. من از آمدن و نیامدن او به یک سان دفاع خواهم کرد. نخست انسان، پس‌آنگاه سیاست. یعنی سیاست برای انسان‌هاست، نه انسان‌ها برای سیاست.

یا معین با احساسی جریحه‌دار شده کنار می‌کشد و من از انسانی که اوست دفاع می‌کنم، یا آن احساس جریحه‌دار شده خود سرچشمه مبارزه‌ای جدیتر با چنان روش‌های ناانسانی در سیاست می‌شود که با همه توان بایستی او را یاری کرد.

ترديدهاي جدي يك ايراني! - دکتر معین: هزينه اين تصميم را من شخصا بعهده خواهم گرفت، احزاب حامي من هم بيايند و از من براي حضور دعوت كنند، آنوقت من مي‌گويم كه اين تصميم شخصي من است و هزينه اين تصميم آنوقت بر عهده كسي نخواهد افتاد، اين مسئله آبروي شخصي من شده.

در اين چند روز - دکتر معین: بالاخره ديروز و امروز به تصميم نهايي رسيدم و به زودي اين تصميم را رسما در بيانيه‌اي اعلام خواهم كرد. در اين تصميم، سه نكته اساسي را مدنظر قرار داده‌ام، كه اميدوارم براي دوستان و همفكرانم نيز قانع كننده باشد:
1- اصرار شوراي نگهبان بر برداشت نادرستي كه داشت.
2- دفاع از حقوق مردم و احترام به افكار عمومي.
3- تأكيد بر مواضع اصولي كه تاكنون اعلام كرده‌ام.