یک سانحه هوایی دلخراش در تهران جامعه رسانهای کشور را سوگوار کرده است. بیش از صد تن از هممیهنان ما جان باختهاند که بسیاری از آنها خبرنگاران رسانههای گوناگون بودهاند. انجمن صنفی روزنامهنگاران خواهان تشکیل یک کمیته تحقیق مستقل شده است.
چیست که نمیگذارد امشب بخوابم؟
خبرت هست كه ديگر خبر از خويشم نيست؟
هيچ واژهاي، جملهاي به دادم نميرسد، كه فرياد دلم آرام شود
دانشکده خبر که بودیم، هی می بردمان باغ فردوس
یکبار هم موقع عکاسی گلوله خورده بود
اعصاب ندارم. اين ها را بخوانيد
كلافهام و نميدانم چه بايد بكنم
ياد مرگ، تمام قد پيش چشمام ايستاد
ما که امشب اینقدر داغونیم خانواده اینها چه حالی دارند؟
از آنها تنها خاطراتي مانده بر جاي
«عليرضا برادران» از عكاسان خوب خبرگزاري فارس كه در جريان حادثه كشته شد، حدود ساعت 11و 30 دقيقه (يعني قبل از پرواز) در تماسي با همكارانس در خبرگزاري مي گويد: « هواپيماي ما نقص فني دارد؛ بطوريكه خلبان حاضر نيست سوار شود. به همين خاطر به دستور مسؤولان، منتظر هستيم خلبان شيفت بعد بيايد و پرواز كنيم؛ مي گويند دل و جرأت او بيشتر است.»
خلبان غیور! نمیشد تو هم مثل همکارت میگفتی من با این هواپیما نمیپرم؟
به همان سادگي كه خبر مينويسند، ميميرند
دلم از درد ته دائم غمینه
به بالین خشتم و بستر زمینه
همین جرمم که مو ته دوست دیرم
نه هر کت دوست دیره حالش اینه؟
---
پ.ن:
امير سرتيپ دوم محمدحسن نامي, معاون ستاد مشترك ارتش جمهوري اسلامي ايران, درگفت و گو با خبرنگار ايلنا گفته است:
«خلبان اجباري براي پرواز ندارد, به خلبان نميتوان اجبار كرد كه پرواز كند؛ اما مطمئن باشيد كه خلبان عوض نشده است.»
آيدن وايت دبير فدراسيون بين المللی روزنامه نگاران در پيام همدردی خود به انجمن صنفی روزنامه نگاران ايران گفت: "امروز روز اندوه و استيصال برای روزنامه نگاری است." "تحمل اين تراژدی برای همه ما دشوار است. در اين لحظات تاريک برای روزنامه نگاری جهان ما عميق ترين همدردی خود را با همه شما اعلام می کنيم.»