دهه دوم هزاره سوم نوشتاری من با واکنشی به یک نوشته جاندار خوابگرد آغاز شد.
خوابگرد دو عکس از یک تظاهرات خیابانی در وبلاگش گذاشته است که عکسهای کروبی، خاتمی و موسوی را در پرچم آمریکا و اسراییل جا دادهاند. و نوشته است:
«میرحسین موسوی: هشت سال نخستوزیر جمهوری اسلامی «ایران» ـ سیدمحمد خاتمی: هشت سال رئیس جمهور «ایران» (جمعاً شانزده سال از سی سال) ـ و مهدی کروبی: هشت سال رئیس مجلس شورای اسلامی «ایران». خاک غریبی ست نازنین!»
من یادداشت زیر را برایش گذاشتم. آن را اینجا هم میگذارم تا دهه دوم هزاره سوم یادداشتهای من هم با آن آغاز شود:
هیچ هم غریب نیست. حرفشان هم اندکی تا قسمتی درست است. نه ایران و ایرانیان همان ایران و ایرانیان آن سالها هستند و نه آمریکا و آمریکاییان.
دهه دوم هزاره سوم میلادی دهه آشتی است و دوستی. کسانی که خواهان آشتی و دوستی هستند نباید از این لوس بازی ها برنجند، یا به واکنش آشتی سوز و دشمن ساز بپردازند.
آن ها هر سه سیاستمدار بودهاند و سیاستمدار هستند. در سیاست نخست باید به منافع کشور و صلح جهانی اندیشید و پس از آن به چیزهای دیگر و از جمله رقابت با دیگران.
منافع کشور ما در آشتی با آمریکا ست و دوستی مردمان ایران و آمریکا به صلح جهانی یاری میرساند.